تثبيت فرمود ، اصلاب شريفهء آنان را به پاكترين ارحام منتقل ساخت هر موقعى كه يكى از آنان [ رسالت خود را ابلاغ نمود و ] در گذشت ، براى تبليغ دين خداوندى جانشينى از آنان قيام نمود ) . انتخاب انبياء مستند به اصول با اهمّيّتى بوده است . مسلَّم است كه منصب نبوّت كه نوعى وساطت ميان خدا و بندگان او است ، منصبى فوق العاده با اهمّيّت است . مخصوصا انبياء بعنوان اين كه وسائط خداوندى در بيان سعادت و صلاح و شقاوت و فساد مادّى و معنوى اولاد آدم عليه السّلام مىباشند ، قطعى است كه چنين انسانهائى هم بايد از نظر طبيعى پاكيزه و بى عيب باشند و هم از نظر روانى و روحى . لذا خداوند سبحان انبياء را از پدران و مادران پاكيزه و بى عيب بوجود آورده است ، زيرا تأثير عوامل وراثت در اخلاق همانند تأثير آنها در رنگ و اعضاء و اندام و غير ذلك ، اگر چه بعنوان عامل ايجاد زمينه ، مورد قبول همگان مىباشد . اين كه گفتيم : اگر چه « بعنوان عامل ايجاد زمينه » براى اينست كه آنچه از دانش مربوط به وراثت و از مشاهدات عمومى بدست مىآيد ، اينست كه عوامل وراثت تعيين كنندهء قطعى سرنوشت هيچ كس ( از نظر صلاح و فساد و سعادت و شقاوت ) نيست بلكه فقط توانائى ايجاد زمينه را دارد و الَّا تأثير محيط و تعليم و تربيت و ديگر عوامل و انگيزه‌ها بايد بكلَّى منتفى گردد ، در صورتى كه تأثير آنها و تأثير تلقين و كمال جوئى كه شخصّيت آدمى را مىتواند دگرگون كند ، جاى هيچگونه ترديد نيست . امير المؤمنين عليه السّلام در اين جملات به دو امتياز مهمّ از عوامل طبيعى وجود انبياء اشاره فرموده است : امتياز يكم - خداوند پيامبران را در پاكترين اصلاب به وديعت نهاد ، يعنى پدران انبياء عليهم السّلام همگى انسانهاى الهى و شريف بوده‌اند سلسلهء پدران پيامبر اسلام بنا به نقل محدّثان چنين است : محمد بن عبد اللَّه صلَّى اللَّه عليه و آله بن عبد المطَّلب و اسمه شيبه الحمد بن هاشم و اسمه عمرو بن عبد مناف و اسمه المغيرة بن قصّى و اسمه زيد بن كلاب بن مرّة بن كعب بن لوّى بن غالب بن فهر بن مالك بن النّضر و هو قريش بن كنانة بن خزيمة بن