تفسير عمومى خطبهء نود و چهارم 3 ، 6 - فتبارك اللَّه الذى لا يبلغه بعد الهمم ، و لا يناله حدس الفتن ، الأوّل الَّذى لا غاية له فينتهى و لا آخر له فينقضى ( پس مبارك است خداوندى كه بلند و دور پروازيهاى همّتها به او نمىرسد و حدس هشيارىها بمقام شامخ او نائل نگردد . خداوند اوّل كه غايتى براى او نيست تا پايان يابد و آخرى براى او وجود ندارد تا منقرض شود . دو جملهء فوق تا حدودى در مجلَّد دوم صفحهء 29 تفسير خطبهء اوّل تفسير شده است . تفاوتى كه ميان جملهء دوم در اين خطبه با جملهء خطبهء دوم وجود دارد ، اينست كه در خطبهء يكم چنين است : و لا يناله غوص الفطن ( و حوزهء اعلاى ربوبىاش از نفوذ هشياران بدور است ) . و در اين خطبه چنين است :