در توصيف فرشتگان 150 ، 160 - ثمّ خلق سبحانه لإسكان سماواته و عمارة الصّفيح الأعلى من ملكوته ، خلقا بديعا من ملائكته و ملأبهم فروج فجاجها ، و حشابهم فتوق أجوائها ، و بين فجوات تلك الفروج زجل المسبّحين منهم في حظائر القدس و سترات الحجب و سرادقات المجد و وراء ذلك الرّجيح الَّذي تستكّ منه الأسماع سبحات نور تردع الأبصار عن بلوغها ، فتقف خاسئة على حدودها . ( سپس خداوند سبحان براى إسكان در آسمانهايش و آبادى صفحهء اعلا از ملكوتش ، خلقى بديع ( عالى و زيبا ) از فرشتگانش آفريد ، و بوسيلهء آنها اماكن خالى پهنهء باز آسمانها را پر كرد و صفحات گشادهء آن را با آن فرشتگان مملوّ ساخت و در ميان پهنه‌هاى [ شكافها يا فاصله‌هاى ] سطوح باز شدهء آسمان ، صداهاى بلند تسبيح گويندگان از آن فرشتگان ، در صفحات قدس و پوشش حجابها و سراپرده‌هاى عظمت و مجد طنينانداز است ، و ماوراى آن صداهاى بلند كه گوشها با شنيدن آنها شنوايى را از دست مىدهند ، اشراقاتى از نور است كه ديدگان از رؤيت آن بازداشته ميشوند و در حدود آن نور متحيّر و ناتوان مىمانند . ) 11 - فرشتگان الهى و موقعيّت و فعّاليّت آنها در آسمانها [ كيهان بزرگ ] أمير المؤمنين عليه السّلام در دو خطبه از نهج البلاغه فرشتگان الهى و موقعيّت و فعّاليّت آنها را مطرح فرموده است : 1 - خطبهء اوّل ( 1 ) 2 - خطبهء نود و يك معروف به خطبة الاشباح .

--> ( 1 ) . از مطالعه كننده و محقّق ارجمند تقاضا مىشود حتما براى توصيف هويّت و فعّاليّتهاى گوناگون به مجلَّد دوم از صفحهء 116 تا صفحهء 124 مراجعه فرمايند مخصوصا پيشنهاد مىكنم كه مقدّمهء آن مبحث را با دقّت بيشترى ملاحظه فرمايند .