6 - مخلوقات بدون احساس دشوارى در حركتى كه براى آنها مقرّر شده است با كمال تسليم به مشيّت بالغهء خداوندى راه خود را مىروند . خداوند متعال در قرآن مجيد مىفرمايد : * ( قُلْ أَ إِنَّكُمْ لَتَكْفُرُونَ بِالَّذِي خَلَقَ الأَرْضَ فِي يَوْمَيْنِ وَتَجْعَلُونَ لَه أَنْداداً ذلِكَ رَبُّ الْعالَمِينَ وَجَعَلَ فِيها رَواسِيَ مِنْ فَوْقِها وَبارَكَ فِيها وَقَدَّرَ فِيها أَقْواتَها فِي أَرْبَعَةِ أَيَّامٍ سَواءً لِلسَّائِلِينَ . ثُمَّ اسْتَوى إِلَى السَّماءِ وَهِيَ دُخانٌ فَقالَ لَها وَلِلأَرْضِ ائْتِيا طَوْعاً أَوْ كَرْهاً قالَتا أَتَيْنا طائِعِينَ ) * ( 1 ) ( بانان بگو : آيا به آن خداوندى كفر مىورزيد كه زمين را در دو روز آفريده و براى او همسانهائى قرار مىدهيد ، اوست پرورندهء عالميان . و در روى زمين كوههائى . استوار قرار داد و در آن زمين بركت ايجاد كرد و توشه‌هاى زمينى را در چهار روزى مساوى براى خواهندگان در آن مقدّر فرمود . و سپس به آسمان پرداخت در حالى كه دودى بود ، سپس به آسمان و زمين گفت : بخواهيد يا نخواهيد ( به حركت بيفتيد ) آنها گفتند ما با اختيار مىآئيم ( حركت مىكنيم ) . از اين آيات با كمال صراحت استفاده مىشود كه آسمانها و زمين با كمال رضايت وارد ميدان خلقت و حركت در مسير تعيين شده براى آنها گشته و راه خود را پيش گرفته‌اند . و اين اختيار و رضايت منافاتى با مضمون آيهء امانت ندارد كه در آن آيه آسمانها و زمين و كوه‌ها از حمل امانت خوددارى نموده‌اند ، زيرا امانت در آيه مزبور حقيقتى است بالاتر از آنچه در سورهء فصّلت آمده است ، آنچه در سورهء فصّلت آمده است ورود آسمان و زمين به دائرهء خلقت و قرار گرفتن در مجراى قانونى خود مىباشد . و امانتى كه در آيهء : * ( إِنَّا عَرَضْنَا الأَمانَةَ عَلَى السَّماواتِ وَالأَرْضِ وَالْجِبالِ فَأَبَيْنَ أَنْ يَحْمِلْنَها وَأَشْفَقْنَ مِنْها وَحَمَلَهَا الإِنْسانُ إِنَّه كانَ ظَلُوماً جَهُولًا ) * ( 2 )

--> ( 1 ) . فصّلت آيهء 9 تا 11 . ( 2 ) . الأحزاب آيهء 72 .