محمد تقي جعفري
7
ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي )
تفسير عمومى خطبهء شصت و چهارم 2 ، 3 ، 4 ، 5 ، 6 - فاتّقوا اللَّه عباد اللَّه ، و بادروا آجالكم بأعمالكم و ابتاعوا ما يبقى لكم بما يزول عنكم و ترحّلوا و قد جدّبكم ، و استعدوّا للموت فقد اظلَّكم ( اى بندگان خدا ، براى خدا تقوى بورزيد و با اعمال خود به سرانجام حيات ( كه دست شما را از كار قطع خواهد كرد ) سبقت بجوئيد و آنچه را كه براى شما پايدار خواهد ماند ، در برابر آنچه كه از شما جدا و فانى خواهد گشت ، بخريد . آمادهء كوچ شويد كه شما براى حركت به آينده اى [ كه بزندگى شما پايان خواهد داد ] سخت تحريك مىشويد و براى چشم بستن از اين دنيا خود را آماده نمائيد كه مرگ بر شما سايه افكنده است ) . از خورشيد زندگى در راه كمال برخوردار شويد كه مرگ بر همهء شما سايه افكنده است اولين جملهء اين خطبه با دستور به تقوى شروع شده است . بحث مشروح در بارهء تقوى با خواست خداوندى در توصيف متقين كه امير المؤمنين عليه السلام به همام فرموده است ، خواهد آمد . در جملات بعدى مردم را به انقراض حيات و به پايان رسيدن و خاموش گشتن شعلهء فروزان زندگى آگاه مىسازد . و مىدانيم