محمد تقي جعفري
4
ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي )
ترجمهء خطبهء چهل و پنجم اين خطبه مقدارى از يك خطبهء طولانى است كه در روز عيد فطر ايراد فرموده استو در اين خطبه خدا را ستايش نموده و دنيا را توبيخ مىنمايد سپاس مر خداى را كه رحمتش مأيوس شدنى نيستو نعمتش فراگير و بخشايشش نا اميد نشدنىو پرستشش تكبر نورزيدنىخداوندى كه رحمت او زائل نمىشودو نعمتش مفقود نمىگردددنيا جايگاهى است كه فناء بر آن مقدرو خروج از آن براى اهلش مسطر گشته استاين دنيا بر مذاق فرزندانش شيرين و برخيره شوندگانش سبز و با طراوتستاين دنيا براى جوينده اش شتابان استو بر دل نظاره كننده اش مخلوط كننده و فريبااز اين دنيا با بهترين زاد و توشه كه اندوختهايد ، كوچ كنيدو بيش از حد كافى از اين دنيا مخواهيدو بيش از آنچه كه براى معاش زندگى لازم است مجوئيد .