محمد تقي جعفري

32

ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي )

آنانرا به نور وارد نمايى ) . 8 - * ( مَثَلُهُمْ كَمَثَلِ الَّذِي اسْتَوْقَدَ ناراً فَلَمَّا أَضاءَتْ ما حَوْلَه ذَهَبَ الله بِنُورِهِمْ وَتَرَكَهُمْ فِي ظُلُماتٍ لا يُبْصِرُونَ . صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لا يَرْجِعُونَ . أَوْ كَصَيِّبٍ مِنَ السَّماءِ فِيه ظُلُماتٌ وَرَعْدٌ وَبَرْقٌ يَجْعَلُونَ أَصابِعَهُمْ فِي آذانِهِمْ مِنَ الصَّواعِقِ حَذَرَ الْمَوْتِ وَالله مُحِيطٌ بِالْكافِرِينَ . يَكادُ الْبَرْقُ يَخْطَفُ أَبْصارَهُمْ كُلَّما أَضاءَ لَهُمْ مَشَوْا فِيه وَإِذا أَظْلَمَ عَلَيْهِمْ قامُوا وَلَوْ شاءَ الله لَذَهَبَ بِسَمْعِهِمْ وَأَبْصارِهِمْ إِنَّ الله عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ) * ( 1 ) ( مثل اين تبهكاران مثل كسى است كه آتشى را برافروزد ، وقتى كه آتش پيرامون خود را روشن ساخت ، خداوند نور آنانرا مىبرد و آنانرا در تاريكىها كه بينائى خود را از دست مىدهند ، رها مىسازد . يا مانند ابر پرباران از فضا كه در آن ظلمات و رعد و برق است . انگشتانشان را از صاعقه‌ها به جهت ترس از مرگ در گوشهايشان فرو مىبرند و خداوند بر مردم كافر احاطه دارد . برقى كه مىدرخشد ، نزديكست كه ديگران آنانرا بربايد ، هر مقدار كه برق براى آنان روشنائى مىدهد ، در آن روشنائى حركت ميكنند و همين كه بر آنان تاريكى روى مىآورد مىايستند و اگر خداوند بخواهد گوش و ديدگان آنانرا مىگيرد . خداوند بر همه چيز توانا است ) . 9 - * ( يُرِيدُونَ أَنْ يُطْفِؤُا نُورَ الله بِأَفْواهِهِمْ وَيَأْبَى الله إِلَّا أَنْ يُتِمَّ نُورَه وَلَوْ كَرِه الْكافِرُونَ ) * ( 2 ) ( آن تبهكاران مىخواهند نور خداوندى را با دهانهايشان خاموش كنند و خداوند از اين پليدى آنان جلوگيرى مىكند ، تا نور خود را با تمام برساند اگر چه براى كافران ناخوشايند باشد ) . 10 - * ( هُوَ الَّذِي يُصَلِّي عَلَيْكُمْ وَمَلائِكَتُه لِيُخْرِجَكُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى ) *

--> ( 1 ) البقرة آيهء 16 تا 20 . ( 2 ) التوبه آيهء 32 .