محمد تقي جعفري
285
ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي )
همهء برهنگان را مىپوشاند . كشش و امتداد اين دشتهاى پهناور فراتر از خيال و ما فوق اندازه گيرىهاى تصور است . اين صحراهاى گسترده با آن ريگهاى پيچاپيچ و برآمدگيها و درههاى پراكنده و كوههاى خشك و كم ارتفاع و بيابانهاى آتشزا و شعله ورش ، هنوز اولين دورانهاى تكون خود را مىگذراند . اين سرزمين با اين كه سه دريا آن را احاطه كرده است از گرمترين نقاط دنيا و بىرطوبتترين آنها است . فقط گاهگاهى در بعضى از نقاط اين بيابانها بارانى مىآيد و مختصر طراوتى بر آنها مىبخشد ، ولى طولى نمىكشد كه بادهاى سمآگين كه بدترين بادها است در همهء آن دشت و بيابانها وزيدن مىگيرد و هر گونه اثر رطوبت و طراوت را از بين مىبرد و گاهى هم بساط زندگى زندگان را برمىچيند و به راه خود مىرود و در آن هنگام كه امواجى از نسيم صبا از طرف شرق سراغ آن بيابانها را مىگيرد ، شعراى چادرنشين چونان انسانهائى كه عطرهاى بهشتى بر مشامشان برسد ، به سرودن شعر مىپردازند . اما چشمه سارهاى اين سرزمين - مىتوان گفت : حتى يك چشمه سار دائم الجريان در اين سرزمين شگفتانگيز پيدا نمىشود ، فقط گاهى سيلهائى انبوه بسبب ريزش بارانهاى تند در بعضى از نقاط آن ، از درهها بجريان مىفتد كه مردم آن بيابانها با چاره جوئىها و تلاش سدهائى ابتدائى مىسازند كه آن آبها را تا مدتى نگهدارى نمايند . اما جانوران اين سرزمين - شباهتى با جانوران ديگر نقاط روى زمين ندارند . خداوند براى آنان ساق پاى بلندى داده است كه بتوانند در مسافتهاى بسيار طولانى بدون اين كه در پهنهء بيابانهاى بىآب و علف گم شوند ، حركت كنند . براى بعضى از آن جانوران سمهاى دائره اى داده است كه ساقهاى آنان در ريگها فرو نرود . براى آن جانوران قدرت تحمل و شكيبائى مطابق سرزمين زيستشان كه سنگلاخ و ناهنجار و داراى راههاى هولناكست بخشيده است . خداوند متعال اين حيوانها را با مقاومت در مقابل تشنگى و گرماى سوزان