ترجمهء خطبهء سى و سوم خطبه ايست از آن حضرت در موقعى كه براى پيكار با اهل بصره بيرون مىرفتدر اين خطبه حكمت برانگيخته شدن پيامبران را بيان فرموده سپس فضيلت خود را يادآور مىشود و كسانى را كه بر او طغيان كرده‌اند ، توبيخ مىنمايد . عبد اللَّه بن عباس رضى اللَّه عنه مىگويد : در ذىقار وارد شدم به أمير المؤمنين عليه السلام در حالى كه كفشش را وصله ميكردبمن فرمود ارزش اين كفش چيست گفتم : ارزشى ندارد . فرمود : سوگند به خدا ، اين كفش در نزد من محبوبتر از زمامدارى بر شما است ، مگر اين كه حقى را برپا دارم يا باطلى را از بين ببرم سپس بيرون آمد و خطبه اى براى مردم خواند و فرمود : خداوند متعال محمد صلَّى اللَّه عليه و آله را بر مردم مبعوث نموددر حالى كه هيچ كسى از نژاد عرب كتابى نمىخواندو پيامبرى ادعا نمىكردپيامبر اكرم مردم را [ بسوى حيات پاكيزه ] سوق داد تا در موقعيت اصلى خودشان ( اسلام ) مستقر ساخت آنانرا بزندگى نجات بخش رسانيد ، تا كجىها و ضعف آنانرا مبدل به قدرت و استقامت نمودو احوال و اوضاع آنانرا كه متزلزل بود ، محكم و قابل اطمينان ساخت . سوگند به خدا ، من در انبوه جمعى بودمكه به لشكريان كفر هجوم برديم تا همهء آنان مغلوب شدند و پشت گرداندندمن ناتوان نشده‌ام و ترسى ندارمو اين مسيرى كه امروز پيش گرفته‌ام مانند همان مسيرى است كه براى پيروزى اسلام پيش گرفته بودمقطعا باطل را مىشكافم و حق را از پهلوى آن بيرون مىآورمقريش از من چه مىخواهدسوگند به خدا ، در آن هنگام كه قريش در كفر غوطه ور بودند ، با آنان به پيكار برخاسته‌ام و امروز هم كه منحرف شده و فساد به راه انداخته‌اند ، باز پيكار خواهم كردمن همان