كه بعنوان محتواى سخنانتان ابراز مىكنيد ، با خويشتن تطبيق نماييد ، گفتار خود را تكذيب خواهيد كرد ، چگونه از من توقع داريد كه تصديقش كنم غاض الوفاء و فاض الغدر و انفرجت مسافة الخلف بين القول و العمل طغرائى ( وفا به عهد و پيمان فروكش كرده و از بين رفته و حيله گرى بجريان افتاده است . اختلاف ميان گفتار و كردار مسافتى بس طولانى ميان آن دو بوجود آورده است ) . ديگر به كمك و يارى شما طمعى ندارم . آيا از شما يارى بطلبم مگر رابطهء شما با من ، رابطهء راهرو با رهبر است مگر هدف شما با هدف من يكى است مگر ما كاروانيان يك منزلگهيم كه از يك مسير حركت كنيم و در خارستانها و سنگلاخهاى آن دست يكديگر را بگيريم من ديگر شما را بعنوان نيروئى مبارز در برابر دشمن به حساب نمىآورم . 23 ، 24 ، 25 - ما بالكم ما دوائكم ما طبّكم القوم رجال امثالكم ( چه شده بر شما چيست دواى دردهايتان چيست راه معالجهء بيماريهايتان دشمن هم مردانى مانند شمايند ) آيا مىتوانيد موقعيت خود را توصيف كنيد آيا خاصيت اساسى زندگى دفاع از آن نيست آيا زور بازو نداريد ، يا فرمانده شما نمىداند طعم حيات چيست و شما را رهسپار ميدان كارزار مىكند من كه نمىخواهم با كشيدن پوست يك دانه جو از دهان مورچه اى به زندگى آن لطمه وارد بسازم اگر چه همهء دنيا را به من بدهند ، ارزش حيات شما را نمىدانم آيا من شما را فرزندان آدم ( ع ) خليفة اللَّه در روى زمين نمىدانم هر چه فكر ميكنم ، كمترين دليلى براى اين سستى و مسامحه كه به