تفسير عمومى خطبهء بيست و سوم 2 - فإنّ الأمر ينزل من السّماء الى الارض كقطرات المطر الى كلّ نفس بما قسّم لها من زيادة او نقصان ( همهء امور تكوينى براى هر كسى مطابق قسمت الهى - زياد يا كم - نازل مىشود ، مانند فرود آمدن باران از آسمان بر روى زمين ) اختلاف مردم در بهره بردارى از مواد معيشت و امتيازات اين يك مسئلهء بسيار مهمى است كه همواره ذهن مردم معمولى و متفكران را بر خود مشغول داشته است . گروهى از مردم گمان مىبرند همهء كارها و نتايج و شئون بشر در هر حال فردى و اجتماعى مخصوص و تعيين شده از پيش مىباشد ، اين تعيين و اختصاص يا مستند به قضا و قدر الهى است و يا مربوط به وراثت و محيط و تعليم و تربيت و حوادث و رويدادهاى محاسبه نشده و تحولات بيرون از اراده و عوامل روانى متنوع كه پيرامون انسانها را گرفته و هر گونه كار و گفتار و انديشه و تمايلات و اشكال خود خواهىهاى آنان را تعيين مىنمايند . و بدانجهت كه عوامل مزبور و كاربرد آنها براى هر شخصى موقعيت خاصى ايجاد مىكند ، لذا دو فرد از انسان را نمىتوان پيدا كرد كه از همه جهات و همهء شئون مثبت و منفى مساوى هم بوده باشند . گروهى ديگر مىگويند : اگر