پيش چوگانهاى حكم كن فكان مىدويم اندر مكان و لا مكان هر چه هست و اين حركت مرا از هر سمت كه ببرد بالاخره اين را يقين مىدانم كه دنبال آفتاب مىروم . گر هلالم گر بلالم مىدوم مقتدى بر آفتابت ميشوم امروزه اين حقيقت در تاريخ ثبت شده است كه مردم فراوانى دل به رهبر بزرگشان مىدهند و مىگويند : بيا اين دل ما ، اينان دل به يك فرد از انسان با مشخصات مخصوص و قيافه و لباس ويژه نمىدهند ، اينان دل به ادامهء حيات تجسم انسانيت مىدهند كه ساليان متمادى در نمودار شدن اين تجسم زبانه‌ها كشيده است . اين دل دادن و دست شستن از حيات ، پاسخ عملى پوچ گرايان و سرخوشان ( هدو نيستهاى ) قرن ما است كه دلها و مغزهاى مردم جوامع را با فرمول ( هر كارى كه دارى ، انجام بده ، مرگ فرا مىرسد ) از احساس حيات خالى نموده ، به صورت وسايلى در اختيار خود خواهان قدرتمند قرار داده‌اند . آيا دين اسلام با شمشير پيش رفته است شايد همهء ما اين اتهام را در بارهء پيشرفت اسلام شنيده‌ايم كه اسلام به زور شمشير گسترش يافته است و اگر شمشير در كار نبود اسلام در همان شبه جزيرهء عربستان رو به جمود تدريجى مىرفت و از تاريخ مكتبها و عقايد كنار مىرفت . ما سؤالاتى براى اين تهمت پيشه گان مطرح مىكنيم : 1 - اين شمشيرى را كه در شبه جزيرهء عربستان كشف كرده‌ايد ، آيا از نظر كميت و كيفيت مىتوانيد براى ما تفسير نماييد هيچ مورخ و باستان شناسى نتوانسته است در عربستان شمشيرى را سراغ بدهد كه داراى آن قدرت باشد كه به رخ امپراطورهاى آن زمان كشيده شود . چند عدد شمشير و نيزه و تير و كمان را ياراى مقاومت در برابر اسلحهء ممتاز امپراطوران ايران و رم نبوده است . هيچ