محمد تقي جعفري
267
ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي )
باز بىشك بيش از آنها مىرسد آنچه از حق سوى جانها مىرسد آنچه از جانها به دلها مىرسد آنچه از دلها به گلها مىرسد اينت لشكرهاى حق بيحد و مر بهر اين فرمود ذكرى للبشر 7 - مجاهدان خود طبيعى را مىشكنند و در برابر عظمت الهى قامت خم ميكنند و پيشانى به خاك مىگذارند - آنان به ركوع خم ميشوند و سر بر خاك مىنهند . خود طبيعى را بجاى خود مىنشانند و با من ملكوتى بپرواز در مىآيند . اينان مىدانند كه تا خود طبيعى حيوانى قامت خم نكند ، من انسانى اعلا و ملكوتى نمىتواند قد بر افرازد و هستى را نظاره كند و جزئى از آهنگ اعلاى هستى قرار گيرد . تا پيشانى خود طبيعى حيوانى به خاك ساييده نشود ، من انسانى اعلا و ملكوتى گام به عالم پاك انسانى الهى نخواهد نهاد . بطور كلى مسجد براى اينان رصد گاهى است براى نظاره بر بىنهايت و قرار گرفتن در شعاع جاذبهء آن . 8 - مجاهدان امر به نيكىها ميكنند و نهى از بدىها براى اين پويندگان راه حق و حقيقت اثبات شده است كه همهء اولاد آدم در يك مسير رو به يك مقصد رهسپار گشتهاند ، تحقق نيكىها در همواركردن جادههاى اين حركت و كندن خارهاى بديها از اين جادهها مربوط بهمهء كاروانيان است . نتايج ويرانگر يك فساد ، دامنگير همهء افراد جامعه خواهد بود ، اگر چه به معناى ايجاد زمينهء فساد بوده باشد . يك فساد در يك جامعه بمنزلهء يك ميكرب مضر است كه امكان تكثيرش امكان منطقى است . حتى اگر فساد يك فرد محدود در خود او بوده باشد و زمينه اى براى فساد ديگر افراد جامعه ايجاد نكند ، باز بايد آن فرد را كه خود عالمى بزرگ است ، از فساد نجات داد : ا تزعم انّك جرم صغير و فيك انطوى العالم الأكبر منسوب به امير المؤمنين ( ع ) ( آيا گمان مىبرى تو يك جثهء كوچكى در حالى كه جهان بزرگتر در تو پيچيده شده است . )