بنا بر تعريف مختصر كه براى جهاد آورديم ، از اندك حركت هدفدار و بدون توقع عوض مادى گرفته ، تا كشته شدن در راه هدف الهى جهاد ناميده مىشود . انديشه براى رسيدن بيك نتيجهء مفيد به حال خود و اجتماع ، با تكيه به اين كه خدا است كه دستور به چنين انديشه داده است ، جهاد مىباشد . بيل زدن و بارور كردن زمين با هدف و انگيزهء مزبور جهاد است . گذشت از مال و مقام و به كار بردن شخصيت و گفتار و بطور كلى هر حركتى با اعتقاد به مفيد يا ضرورى بودن آن ، و يا به انگيزگى دفع ضرر از خود و يا انسانهاى ديگر كه مورد خواست خداوندى است ، جهاد ناميده مىشود . به همين جهت است كه در روايتى معتبر ، تكاپوگر در راه تأمين معاش خاندان خود مجاهد ناميده شده است : الكاد لعياله كالمجاهد فى سبيل اللَّه ( تلاشگر در راه تحصيل زندگى عائله اش ، مانند مجاهد در راه خدا است ) آيات قرآنى پديدهء جهاد را با همهء انواعش و قتال فى سبيل اللَّه را بطور فراوان مورد تعظيم قرار داده و مردم را تشويق و تحريك شديد به آن نموده است . ما يك آيه را در بارهء جهاد بعنوان نمونه مطرح مىكنيم . * ( 1 - إِنَّ الله اشْتَرى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَأَمْوالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِ الله فَيَقْتُلُونَ وَيُقْتَلُونَ وَعْداً عَلَيْه حَقًّا فِي التَّوْراةِ وَالإِنْجِيلِ وَالْقُرْآنِ وَمَنْ أَوْفى بِعَهْدِه مِنَ الله فَاسْتَبْشِرُوا بِبَيْعِكُمُ الَّذِي بايَعْتُمْ بِه وَذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ . التَّائِبُونَ الْعابِدُونَ الْحامِدُونَ السَّائِحُونَ الرَّاكِعُونَ السَّاجِدُونَ الآمِرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَالنَّاهُونَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَالْحافِظُونَ لِحُدُودِ الله وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ ) * ( 1 ) ( خداوند نفوس و اموال مردم با ايمان را در مقابل بهشتى كه نصيب آنان )

--> ( 1 ) التوبه آيه 111 و 112