توصيفى در حال امير المؤمنين پيش از بيعت 15 ، 16 ، 17 ، 18 ، 19 ، 20 - فنظرت فاذا ليس لى معين الَّا اهل بيتى فضننت بهم عن الموت و اغضيت على القذى و شربت على الشّجا و صبرت على اخذ الكظم و على امرّ من طعم العلقم ( در آن موقع نگريستم جز دودمان خود كمكى نداشتم ، از سپردن آنان به كام مرگ خوددارى كردم . چشم بر روى خاشاكى در ديدگانم بستم و زهر آب اندوه را آشاميدم و بر فرو بردن خشم بردبارىها كردم و بر هضم رويدادهاى تلختر از طعم زهرآگين علقم تحمل نمودم . ) تنها دودمانم آمادهء دفاع از حق من بودند با نظر به عظمت مقام انسانى دودمان امير المؤمنين كه در زمان پيامبر اسلام بوده و محبت بر آن بعنوان پاداشى براى رسالت پيامبر در قرآن مجيد تذكر داده شده است ، روشن مىشود كه محبت و دفاع اهل البيت ( دودمان ) امير المؤمنين عليه السلام از وى ، مستند به پديدهء عاطفى معمولى نبوده است ، مانند دفاع فاطمهء زهرا سلام اللَّه عليها از امير المؤمنين كه به محكمترين دلايل مستند مىباشد . در مجلد دوم از اين تفسير بحثى در بارهء اهل بيت طهارت و عصمت مطرح نموده‌ايم مراجعه شود . مطلبى كه در اين مورد قابل توجه است اينست كه حمايت كنندگان و مدافعان امير المؤمنين در مسئلهء زمامدارى پس از پيامبر اكرم ، شخصيتهايى ديگر نيز بوده‌اند ، مانند سلمان فارسى ، ابو ذر غفارى عمار بن ياسر ، مقداد بن اسود كندى و ابو ايوب انصارى ، مالك اشتر و چند صحابه اى ديگر از عظماى پيشتازان اسلامى . با اين حال چرا امير المؤمنين دفاع كنندگان از خود را به دودمان عصمت منحصر فرموده است پاسخ اين سؤال اينست كه اين عدهء انگشت شمار بقدرى به مقام شامخ امير المؤمنين ( ع ) ارادت و