محمد تقي جعفري

110

ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي )

روا مىداريدو به جهت اصلاح و تنظيم امور كه آنان در شهرهاى خود بوجود مىآورند و فسادى كه شما در شهرهايتان به راه مىاندازيداگر من يكى از شما را به يك كاسهء چوبين امين بدانم و آن را به او بسپارمبيم آن دارم كه آن كاسهء چوبى را با متعلقاتش ببردبار خدايا ، من اين مردم را دچار ملالت كرده‌ام ، آنان نيز مرا گرفتار ملالت نموده اندمن اينان را افسرده ساخته‌ام آنان هم مرا افسرده و ناراحت كرده اندبهتر از آنان را بجاى آنان بر من عنايت فرما ، و بدتر از من را بجاى من نصيب آنان بنما . بار خدايا ، دلهاى آنانرا بگذار و آب كن ، چنان كه نمك در آب منحل مىشودهشيار باشيد ، سوگند به خدا ، دوست دارم كه بجاى شما هزار مرد سوار از قبيلهء بنى فراس بن غنمداشتم . در چنين موقعيتى [ كه من دارم ] ، اگر آنانرا مىخواندى ، سوارانى از آنان مانند ابرهاى تندرو تابستانى به كمك تو مىشتافتندسپس آن حضرت از منبر پائين آمد . سيد شريف رضى مىگويد : ارميهء جمع رمى به معناى ابر استمقصود از حميم در اين شعر تابستان مىباشدشاعر بدانجهت ابر تابستانى را بالخصوص متذكر شده است ، كه ابرهاى تابستانى داراى حركت سريع و سبكرو هستند ، چون اين ابرها آب ندارند . ابر موقعى كند حركت مىكند كه پر از آب باشدو اين حالت غالبا در ابرهاى زمستانى استمقصود شاعر توصيف سرعت بنى فراس در موقع دعوت به نبرد و پناه دادن در موقع پناه خواستن استو دليل اين اين مطلب معناى مصرع اول بيت است