* ( وَأَنْ لَيْسَ لِلإِنْسانِ إِلَّا ما سَعى وَأَنَّ سَعْيَه سَوْفَ يُرى ) * ( 1 ) ( و براى انسان جز كار و كوششى كه انجام داده است نمىماند و قطعا كوشش او ديده خواهد شد . ) * ( إِنَّ السَّاعَةَ آتِيَةٌ أَكادُ أُخْفِيها لِتُجْزى كُلُّ نَفْسٍ بِما تَسْعى ) * ( 2 ) ( قطعا روز قيامت خواهد آمد و من آن را مخفى مىدارم ، تا هر كسى در برابر كوششى كه كرده است ، پاداش داده شود ) . * ( إِنَّ هذا كانَ لَكُمْ جَزاءً وَكانَ سَعْيُكُمْ مَشْكُوراً ) * ( 3 ) ( اين نعمتهاى ابدى براى شما پاداشى است و كوشش شما مورد شكر است ) . * ( يَوْمَ يَتَذَكَّرُ الإِنْسانُ ما سَعى ) * ( 4 ) ( روز قيامت روزى است كه انسان كوششهاى خود را به ياد مىآورد ) . توضيح : از اين گروه آيات به خوبى روشن مىشود كه محاسبهء ابدى در بارهء شخصيت آدمى روى كار و كوششى است كه به خود او مستند است . به عبارت ديگر ، ملاك شايستگى و ناشايستگى شخصيت در عالم بقاء عملى است كه انجام داده است . اگر سعى و عملى در راه سعادت فردى و اجتماعى انجام داده است ، اين شخصيت شايستهء لقاء الله و رضوان الله است و اگر سعى و عمل او در راه هوى و هوس و تخريب خود و اجتماع بوده است ، سرانجامى جز سقوط در عذاب و فراق الهى ندارد . اينان كسانىاند كه :

--> ( 1 ) النجم آيهء 39 . ( 2 ) طه آيهء 15 . ( 3 ) الانسان آيهء 22 . ( 4 ) النازعات آيهء 35 .