( آنان را متذكر بساز ، تو براى تذكر دادن فرستاده شده اى و تسلَّط [ جبرى ] به آنان ندارى ) . 4 - * ( وَما مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِه الرُّسُلُ أَ فَإِنْ ماتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلى أَعْقابِكُمْ وَمَنْ يَنْقَلِبْ عَلى عَقِبَيْه فَلَنْ يَضُرَّ الله شَيْئاً وَسَيَجْزِي الله الشَّاكِرِينَ ) * ( 1 ) . ( محمد ( ص ) جز رسول خداوندى نيست ، پيش از او رسولانى گذشته‌اند . آيا اگر او از دنيا برود ، دگرگون مىشويد و به عقب برميگرديد و هر كس به عقب برگردد هرگز ضررى به خدا نمىرساند و خداوند شكر گذاران را پاداش خواهد داد ) . هدف و حكمت آزمايشها اصل هدف و حكمت آزمايشهايى كه در شئون گوناگون بشرى ضرورت يا مفيديت پيدا مىكنند ، عبارت است از بدست آوردن اطلاع از موقعيت شخص يا اشخاصى كه مورد آزمايش قرار مىگيرند . بدانجهت كه امكانات و وسايل وصول به واقعياتى كه در دسترس مردم قرار مىگيرند ، همهء آنان را با واقعيات و قوانين مربوط نمىسازند ، چنان كه كميت و كيفيت ارتباط انسانها با واقعيات با در دست داشتن امكانات و وسايل يكنواخت نمىباشد . روشن مىشود كه پديدهء آزمايش در شئون مختلف حيات بعنوان يك امر ضرورى يا مفيد نقش مهمى را به عهده دارد . هر آزمايشى مركب از چهار عنصر اساسى است : عنصر يكم - آزمايش كننده است كه عبارت است از شخص يا مقامى والاتر از شخص مورد آزمايش كه مىخواهد اطلاع كامل از موقعيت مورد آزمايش در برابر واقعيت و يا قانون بدست آورد . سه شرط اساسى براى آزمايش كننده لازم است : يك - اطلاع كامل از همان واقعيتى كه مورد سنجش با موقعيت شخص آزمايش شونده است .

--> ( 1 ) آل عمران آيهء 144 .