* ( وَلا تُفْسِدُوا ) * ( در روى زمين پس از اصلاح افساد نكنيد ) اينست كه فساد در نتيجهء اسقاط ارزشها است ، يعنى اگر ارزشها كاسته شود فساد روى زمين قطعى است . اينست منطق پيامبران كه اساسىترين مبارزه با ظلم را پىريزى مىكند . « ملا » چه مىگويد * ( قالَ الْمَلأُ الَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا مِنْ قَوْمِه لَنُخْرِجَنَّكَ يا شُعَيْبُ وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَكَ مِنْ قَرْيَتِنا أَوْ لَتَعُودُنَّ فِي مِلَّتِنا قالَ أَ وَلَوْ كُنَّا كارِهِينَ ) * ( 1 ) . ( چشمگيران قوم « شعيب » كه تكبر ورزيدند به آن پيامبر الهى گفتند : اى شعيب ، ترا و آنان را كه به تو ايمان آورده‌اند بهمراه تو از اجتماع خود بيرون مىكنيم ، مگر اين كه به عقايد ما برگرديد ، شعيب فرمود : اگر چه ما از عقايد شما كراهت داشته باشيم ) . به همين ترتيب مبارزه كنندگان جدّى در برابر دين و پيامبران الهى قدرتمندان و كاموران بوده‌اند ، نه اين كه مذاهب حقه ساخته آنان مىباشد . اين نكته را « جلال الدين مولوى در قرن هفتم هجرى متوجه شده مىگويد : كاموران سبأيون به پيامبران چنين مىگفتند : كه اين مسائل مذهبى را كه شما مطرح مىكنيد : رنج را صد تو و افزون مىكند عقل را دارو به افيون مىكند شما پيامبران ما را تخدير مىكنيد كه از قدرت و مقام و موقعيت چشمگيرى كه بدست آورده‌ايم ، دست برداريم . مبارزهء جدى و داد و فرياد پيامبران براى ريشه كن كردن ظلم اين مبحث را تفصيل نمىدهيم ، تنها از مطالعه كنندگان محترم تقاضا داريم ، به زنده ترين كتاب مذهبى دنيا كه قرآن است ، مراجعه فرمايند ، مخصوصا آن افراد كه اطلاعاتشان در بارهء دين محدود و منحصر به اطلاعات عمومى است اين كتاب الهى را ورق بزنند ، و ببينند ظلم از نظر دين چيست و عدالت كدام است . ما تا حدودى آيات مربوط به عدالت را در همين مبحث متذكر شديم و آياتى چند در بارهء ستم و ستمكارى آورديم . وقتى كه قرآن را ورق بزنيم ، خواهيم ديد در حدود 290 آيه در بارهء پيكار با

--> ( 1 ) الاعراف آيهء 88 .