اينست كه لزوم فرار از عوامل ناهنجار طبيعى همان مقدار ضرورت دارد كه گريز از عوامل مرگ . كسى كه با امكان مهاجرت از محيط طبيعى كشنده ، در همان محيط ميخكوب مىشود ، در حقيقت طومار زندگيش را با دست خويشتن مىپيچد . همچنين رضايت باخلاق پست و نفاق و پيمانشكنىها و ساير اوصاف رذيله با امكان رهايى از عوامل محيطى آن ، نوعى خودكشى است كه مىتوان آن را روحكشى اصطلاح كرد . امير المؤمنين عليه السلام درمان دردى را كه محيط بر آنان تحميل كرده است ، توضيح مىدهد و مىفرمايد : ادامه حيات در چنين محيطى گناه است . در آن محيط كه طبيعت و انسانهايش دست بهم داده مشغول متلاشى كردن روح آدمى مىباشند ، تحمل و رضايت معصيت و نافرمانى است . بگذاريد اين محيط را به آن مردمى كه در فكر نجات دادن خويشتن نيستند و فرار كنيد و برويد به محيطى كه شما را در زنجير پستىهايش نفشارد