محمد تقي جعفري

315

ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي )

مطالب صفحه چون خود را فريب نداده‌ام ، از هيچ كس فريب نخورده‌ام 229 با بينائى درونى و يقين ربّانى كه به گمراهى تبهكاران و هدايت خويشتن دارم ، باكى ندارم از اين كه به تنهائى در مقابل آنان بايستم اگر چه همهء روى زمين را پر كرده و براى پيكار با من صفآرائى نمايند 232 خوددارى سازنده در مقابل وحشت ويرانگر 233 بينائى درونى و يقين ربّانى ما فوق همه امتيازات 236 من با چشمى به اين دنيا مىنگرم كه شايستهء آن است 238 من شما را براى خدا مىخواهم و شما مرا براى تأمين تمايلات شخصى خود مىخواهيد . هدف من كجا و خواسته‌هاى شما كجا 241 وفاء به پيمانها دمساز پايدار صدق است و من سپرى با كفايتتر از وفاء نمىدانم 245 كسى كه بداند سرنوشت نهائى او چيست حيله گرى به راه نمىاندازد 245 آنجا كه حيله گرى هشيارى ناميده مىشود ، هشيارىها به وسيلهء تخدير عامل خودخواهى از عرصهء حيات رانده شده‌اند 247 براى تبهكارىهاى خود اصل و قانون نتراشيم 248 چه مقدس و با ارزش است اين قانون گرائى و تكيه بر اصل در زندگى ، به شرط آنكه براى نابود كردن اصل و قانون به كار نرود 249 من خود را عضوى از كاروان رو به كمال شما انسانها مىدانم 250 مرا در مقابل وظيفه اى كه انجام داده‌ام ، سپاس خوش آيند نگوئيد 253 آزاد ساختن شخصيت از چنگال تمايلات و روانه كردن آن به سوى خداوند و به سوى شما سپاسگذارى ندارد 254 گفتگويتان با من مانند گفتگو با جباران نباشد . در مقابل من تسليم محقّرانه نشويد و از ابراز واقعيات خوددارى نكنيد و با قيافهء ساختگى و ظاهرسازى با من آميزش ننمائيد 255 هرگز گمان نكنيد كه من از شنيدن سخن حق احساس سنگينى خواهم كرد