همواره جنگ و كشتارها و حقكشىها در ميان آدميان بر سر مواد معيشت در جريان بوده و پس از اين هم ادامه خواهد داشت . تحصيل و توليد و توزيع موادّ اقتصادى است كه انسانها را از يكديگر جدا كرده و برانترين سلاح را در كارزار تنازع در بقا بدست اقويا مىسپارد . آيا با اين اهميت حياتى كه متذكر شديم ، دين اسلام مخصوصا با زمامدارى شخصيتى مثل على بن ابي طالب ( ع ) مىتواند تنظيم اقتصادى جامعه را در اهميت درجه يك قرار ندهد حق سوم - تعليم عمومى شما - من مىخواهم جامعه اى را اداره كنم كه افراد آن با آشنايى با خويشتن و با ديگر انسانها رو به اعتلاء و ترقى پيش بروند . آيا اين آرمان اعلاى اجتماعى مىتواند با جهل افرادش سازگار باشد من مىخواهم قرآن آن كتاب آسمانى در جامعه اى كه مديريتش را به عهده گرفته‌ام مورد عمل قرار داده شود ، در حدود 400 آيه از اين قرآن به تفكر و تحصيل علم در بارهء انسان و جهان دستور صادر كرده است ، پايان آيات فراوانى تحريك به انديشه و علم و فهم مىنمايد . آياتى از اين قرآن مانند : * ( « أَ لَمْ تَرَوْا أَنَّ الله سَخَّرَ لَكُمْ ما فِي السَّماواتِ وَما فِي الأَرْضِ » ) * ( 1 ) . ( آيا نمىبينيد خداوند متعال هر چه را كه در آسمانها و زمين است ، در تسخير شما قرار داده است ) نفوذ در زمين و آسمانها و تصرف در آنها را در اختيار بشر قرار داده است . آيا رسيدن به اين عظمتها بدون علم امكانپذير است البته نه . پس عمل به قرآن كه ضرورىترين قانون زندگى اسلامى است ، تعليم عموم افراد را در عاليترين حدّ ممكن ، ضرورى قلمداد كرده است . من به خوبى مىدانم كه زندگى بدون دانش و بينش حركت كوركورانهء آن گوى ناآگاه و بىاختيارى است كه به ضربهء نيروى اقوياى آگاه به اين سو و آن سو

--> ( 1 ) لقمان آيه 20 .