( آيات قرآنى در توصيف على بن ابي طالب عليه السلام ) خطيب بغدادى ( ابو بكر احمد بن على ) از اسماعيل بن جعفر [ راوى موثق ] . . . از ابن عباس نقل كرده است كه : در قرآن سيصد آيه در بارهء على بن ابي طالب ( ع ) نازل شده است ( 1 ) . برخى از قدماء مانند طبرى و ابو نعيم ، رساله هايى بنام « ما نزل من القرآن فى على ( ع ) تاليف نموده‌اند . همچنين ابن حجر ( 2 ) و شبلنجى ( 3 ) از ابن عساكر از ابن عباس موضوع سيصد آيه را در بارهء على ( ع ) نقل كرده‌اند . ما تنها به چند آيه قناعت ميكنم : يك - * ( « فَتَلَقَّى آدَمُ مِنْ رَبِّه كَلِماتٍ » ) * ( 4 ) . ( آدم ابو البشر كلماتى را از پروردگارش دريافت ) . مقصود از اين كلمات « محمد و على و فاطمه و حسن و حسين ( ع ) است . دو - * ( « وَقَرْنَ فِي بُيُوتِكُنَّ وَلا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجاهِلِيَّةِ الأُولى وَ » ) * ( 5 ) .

--> ( 1 ) تاريخ بغداد او مدينة السلام - خطيب بغدادى چاپ بيروت ج 6 ص 221 . ( 2 ) صواعق محرقه ص 76 . ( 3 ) نور الابصار شبلنجى ص 73 . ( 4 ) البقرة 37 . ابن النجار از ابن عباس و كنز العمال ج 1 ص 234 نقل از فضائل الخمسة ج 1 ص 170 و الدر المنثور تفسير آيهء فتلقى آدم و مسند الفردوس - ديلمى نقل از فضائل الخمسة ج 1 ص 171 : مقصود از كلمات محمد و على و فاطمه و حسن و حسين عليهم السلام است . ( 5 ) الاحزاب آيهء 33 . احمد محمود صبحى در كتاب نظرية الامامة لدى الشيعة الاثنا عشرية . تحليل فلسفى للعقيدة ص 181 مىگويد : « پيشوايان تفسير ثبت كرده‌اند كه اين آيه در بارهء على و فاطمه و حسن و حسين عليهم السلام است ، مانند » سيوطى « در الدر المنثور ج 5 ص 199 و » فخر رازى « در تفسير كبير ج 6 ص 783 و » ابن حجر عسقلانى « در الاصابه ج 4 ص 407 و » حاكم « در مستدرك و » ذهبى « در تلخيص ج 3 ص 146 و » احمد بن حنبل « ج 3 ص 259