خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : آيتي )

991

نهج البلاغة ( فارسي )

374 و فرمود ( ع ) : چيزى را كه نمىدانى مگوى ، حتى بسيارى از چيزهايى را ، كه مىدانى ، بر زبان مياور . زيرا خدا بر اعضاى تو احكامى واجب كرده كه در آن روز به آنها بر تو حجت آورد . 375 و فرمود ( ع ) : بترس از اين كه ، خدا تو را آنجا كه معصيت اوست ببيند و آنجا كه طاعت اوست ، نيابد . پس زيانكار باشى . اگر نيرومند هستى ، نيرويت را در طاعت خدا به كار بر و اگر ناتوان هستى در معصيت او ناتوان باش . 376 و فرمود ( ع ) : گرايش به دنيا ، با آنچه از آن مىبينى ، نادانى است و قصور در انجام كردار نيك ، اگر به ثواب آن اطمينان دارى ، زيانكارى است و اعتماد به هر كس ، پيش از آزمايش او ، نشان عجز و ناتوانى در كارهاست . 377 و فرمود ( ع ) : نشان خوار و بىارج بودن دنيا در نزد خدا ، اين است كه وى را جز در آنجا نافرمانى نكنند و به آنچه در نزد اوست ، نتوان رسيد ، مگر به ترك كردن آن .