348 از او پرسيدند مردى كه در خانه اش را به رويش بربندند و در آنجا رهايش كنند ، روزيش از كجا مىرسد فرمود : از آنجا كه اجلش به سراغش مىآيد . 349 در تعزيت جماعتى كه يكى از آنها مرده بود ، فرمود : اين كار به شما آغاز نشده و به شما هم پايان نيابد . اين يار شما وقتى كه زنده بود ، سفر مىكرد ، چنان پنداريد كه اكنون هم به سفر رفته است . اگر نزد شما برگشت كه برگشته و گرنه ، شما به نزد او خواهيد رفت . 350 و فرمود ( ع ) : اى مردم ، بايد كه خداوند شما را به هنگام نعمت ، ترسان بيند همان گونه كه شما را به هنگام محنت ترسان مىبيند . كسى كه خداوند در داراييش گشايش داده و اين گشايش را وسيلهء امتحان خود نداند ، خود را از حادثهء ترسناكى در امان پنداشته و كسى كه در تنگى و نادارى افتد و آن را امتحان خود به حساب نياورد پاداشى را كه اميدش مىرفت ، تباه كرده است . 351 و فرمود ( ع ) : اى اسيران خواهشهاى نفس ، درنگ كنيد . زيرا كسى را كه به دنيا گرويده است ، نترساند ، مگر صداى دندانهاى حوادث . اى مردم ، خود خويشتن را ادب كنيد و نفس خود را از عادتهاى زشتى كه به آن خو گرفته‌ايد باز گردانيد .