خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : آيتي )
853
نهج البلاغة ( فارسي )
117 و فرمود ( ع ) : فرق است ميان اين دو عمل ، عملى كه لذتش رفته و عواقب ناگوارش مانده است و عملى كه رنجش سپرى شده و اجر و ثوابش باقى است . 118 از پى جنازه اى مىرفت ، مردى را ديد كه مىخنديد . امام ( ع ) به او فرمود : گويى كه مرگ بر ديگران مقرر شده ، نه بر ما و گويى حق بر غير ما واجب شده و گويى ، اين مردگان كه مىبينيم ، مسافرانى هستند كه به زودى به نزد ما باز مىگردند آنها را در گورهايشان مىگذاريم و اموالشان را مىخوريم ، پندارى ، كه پس از آنها جاودانه خواهيم زيست . سپس ، هر اندرز دهنده اى را چه مرد و چه زن فراموش مىكنيم و خود را به دست هر بلا و آفت مىسپاريم . خوشا به حال كسى كه نفس را به فروتنى وادارد ، و كسبش پاك و شايسته و نيتش پسنديده و خلق و خويش نيكو باشد . زيادى مالش را انفاق كند و سركشى زبانش را مهار نمايد و شرّ خود را از مردم دور دارد . و سنت بر او دشوار نيايد و به بدعت نسبتش ندهند . من مىگويم بعضى از اين سخن و سخن پيش از آن را به پيامبر ( ص ) نسبت دادهاند . 119 و فرمود ( ع ) : غيرت زن كفر است و غيرت مرد ايمان .