پيشواى خود را با آنكه بر باطل است فرمانبردارند . آنان با بيعتى كه با پيشواى خود كرده‌اند ، امانت نگه مىدارند و شما خيانت مىورزيد . آنان در شهرهاى خود اهل صلاح و درستى هستند و شما اهل فساد و نادرستى . به گونه اى كه اگر قدحى چوبين را به يكى از شما سپارم ، ترسم كه حلقه‌ها و تسمه آن را بدزدد . بار خدايا ، من از اينان ملول گشته‌ام و اينان از من ملول گشته‌اند . من از ايشان دلتنگ و خسته شده‌ام و ايشان از من دلتنگ و خسته شده‌اند . بهتر از ايشان را به من ارزانى دار و بدتر از مرا بر ايشان برگمار . بار خدايا ، دلهايشان آب كن ، آنسان كه نمك در آب . به خدا سوگند ، دوست دارم به جاى انبوه شما ، تنها هزار سوار از بنى فراس بن غنم در فرمان داشتم هنالك لو دعوت اتاك منهم فوارس مثل ارمية الحميم « اگر آنان را فراخوانى ، به يكباره ، سوارانى چون ابرهاى تابستانى مىتازند و به سوى تو مىآيند » . و از منبر فرود آمد من مىگويم « ارميه » جمع رمى است ، يعنى ابرها . و « حميم » به معنى فصل تابستان است . شاعر ، « ابر تابستانى » گفته ، زيرا ابر تابستان چون آب ندارد تند سير است ولى ابرى كه در آن آب باشد كند سير . چنين ابرهايى ويژهء فصل زمستان باشد . شاعر ، سواران را به هنگام فرياد خواهى در تاخت ، به ابرهاى تابستانى تشبيه كرده كه گويد : هنالك لو دعوت اتاك منهم . . . 26 خطبه اى از آن حضرت ( ع ) خداوند ، محمد ( صلى اللَّه عليه و آله ) را مبعوث داشت كه بيمدهندهء جهانيان باشد و امين وحى او . و شما اى جماعت عربها ، پيش از آن ، بدترين آيين را داشتيد و در بدترين جايها به سر مىبرديد و در زمينهاى سنگلاخ و ناهموار مىزيستيد و با مارهاى سخت و كرّ همخانه بوديد . آبى تيره و ناگوار مىنوشيديد و طعامى درشت