77 و فرمود ( ع ) : حكمت گمشدهء مؤمن است . پس حكمت را فراگير ، هر چند ، از زبان منافقان باشد . 78 و فرمود ( ع ) : ارزش هر كس چيزى است كه نيكويش مىداند . رضى گويد : اين سخن را بها نتوان كرد كه هيچ سخن حكمت آميزى همسنگ آن نيست و هيچ كلامى قرين آن نتواند بود . 79 و فرمود ( ع ) : شما را به پنج چيز وصيت مىكنم كه براى به دست آوردن آنها اگر بر شتر سوار شويد و تند بتازيد ، شايسته است : هيچ يك از شما جز به پروردگار خود اميد نبندد و از چيزى جز گناه خود نترسد و اگر چيزى كه از او پرسند كه نداند از گفتن « نمىدانم » شرمنده نباشد و از آموختن چيزى كه نمىداند ، ننگ نداشته باشد . بر شما باد به شكيبايى ، زيرا شكيبايى نسبت به ايمان چون سر است نسبت به بدن ، در بدنى كه سر نباشد ، خيرى نيست . همچنين است در ايمانى كه با شكيبايى توأم نباشد . 80 به مردى كه در ستايش او افراط مىكرد و او مىدانست كه دلش با زبانش يكى نيست چنين فرمود : من فروترم از آنچه مىگويى و فراترم از آنچه در دل دارى .