خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : آيتي )

787

نهج البلاغة ( فارسي )

گروه ديگر را ، نشكنند . و بر آن گواه است ، آنكه از ايشان حاضر است يا غايب است و هر كه سفيه است يا داناست و هر كه بردبار است و هر كه نادان است . عهد و پيمان خدا در اين عهد نامه بر عهدهء شماست و از پيمان خدا سؤال خواهند كرد . نوشت آن را على بن ابى طالب . 75 نامه اى از آن حضرت ( ع ) از مدينه ، در آغاز بيعت با او به خلافت به معاويه نوشته است واقدى آن را در كتاب الجمل آورده است . از بندهء خدا ، امير المؤمنين ، به معاوية بن ابى سفيان اما بعد ، مىدانى كه من اگر چيزى در بارهء شما گفته‌ام يا از شما روى گردانيده‌ام ، معذور بوده‌ام . تا آن اتفاق كه بايد بيفتد ، افتاد و دفع آن را چاره نبود . و اين سخن دراز است و حرف بسيار . گذشته گذشت و آمدنى آمد . پس از آنان كه در نزد تو هستند ، بيعت بستان و با جمع يارانت به نزد من آى . والسلام . 76 وصيت آن حضرت ( ع ) به ابن عباس ، هنگامى كه او را در بصره جانشين خود ساخت . با مردم گشاده رو باش ، آن گاه كه به مجلست در آيند و آن گاه كه در بارهء آنها حكمى كنى . از خشم بپرهيز كه خشم نشان سبك مغزى از سوى شيطان است و بدان كه هر چه تو را به خدا نزديك مىكند ، از آتش دور مىسازد و آنچه از خدا دور مىسازد به آتش نزديك مىكند .