49 نامه اى از آن حضرت ( ع ) اما بعد . دنيا آدمى را چنان به خود مشغول مىدارد ، كه از ديگر چيزها غافل مىگرداند . دنيا طلب از دنيا بهره اى نبرد ، جز آنكه ، آزمندى و شيفتگيش فزونى گيرد . و آنچه از دنيا به چنگش افتاده او را از آنچه هنوز به دستش نيفتاده ، بىنياز نكند . پس از آن جدايى است ، از آنچه گرد آورده يا شكستن و در هم ريختن آنچه محكم كرده و انتظام داده . اگر از آنچه گذشته است پند گيرى ، باقى مانده را نگه توانى داشت . والسلام . 50 نامه اى از آن حضرت ( ع ) به فرماندهان لشكرها از بندهء خدا على ، امير المؤمنين به نگهبانان مرزها . اما بعد . شايسته است كه والى اگر مالى به دستش افتاد يا به نعمتى مخصوص گرديد ، نسبت به افراد رعيتش دگرگون نشود . بلكه نعمتى كه خدا به او ارزانى مىدارد ، سبب فزونى نزديكى او به بندگان و توجه و مهربانيش به برادرانش گردد . بدانيد ، حقى كه شما بر عهدهء من داريد ، اين است كه چيزى را از شما مخفى ندارم ، جز اسرار جنگ را و كارى را بىمشورت شما نكنم ، جز اجراى حكم خدا را . و حقى را كه از آن شماست از موعد خود به تأخير نيفكنم و تا به انجامش نرسانم از پاى ننشينم و حق شما را به تساوى دهم . چون چنين كردم ، بر خداست كه نعمت خود بر شما عنايت كند و بر شماست كه از من فرمان ببريد و اگر شما را فرا خواندم درنگ روا نداريد و در انجام دادن كارى ، كه صلاح شما را در آن مىدانم ، قصور مورزيد و در راه حق خود را به سختيها افكنيد .