19 نامه اى از آن حضرت ( ع ) به يكى از عاملانش اما بعد . دهقانان شهر تو ، از درشتخويى و سخت دليت شكايت كرده‌اند كه ايشان را تحقير مىكنى و برايشان ستم روا مىدارى . نگريستم و ديدم كه آنان هنوز مشركاند و سزاوار آن نيستند كه به خود نزديكشان سازى و چون در پناه اسلاماند نشايد كه آنان را برانى يا برايشان ستم روا دارى . پس شعار خود ساز ، درشتى كردن را آميخته به نرمخويى . و روشى پيش گير ، ميان شدت و رأفت . گاه آنها را به خود نزديك نماى و گاه از خود دور دار ، اگر خدا خواهد . 20 از نامهء آن حضرت ( ع ) اين نامه را به زياد بن ابيه ( 1 ) نوشته است كه از سوى عبد الله بن عباس بر بصره فرمان مىراند و ابن عباس خود از جانب على ( ع ) فرمانروايى اهواز و فارس و كرمان را داشت . به خدا سوگند مىخورم ، سوگندى راست كه اگر به من خبر رسد كه در غنايم مسلمانان به اندك يا بسيار خيانت كرده اى ، چنان بر تو سخت گيرم كه كم مايه مانى و بار هزينهء عيال بر دوشت سنگينى كند و حقير و خوار شوى . و السلام .

--> ( 1 ) . زياد بن ابيه ، يعنى زياد فرزند پدرش ، تا آن گاه كه ابو سفيان او را در نسب به خود ملحق ساخت ، از آن پس ، زياد بن ابو سفيانش خواندند .