خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : آيتي )
619
نهج البلاغة ( فارسي )
11 سفارشى از آن حضرت ( ع ) هنگامى كه سپاهى بر سر دشمن مىفرستاد چون بر دشمن فرود آمديد يا دشمن بر شما فرود آمد ، بايد كه لشكرگاهتان بر فراز بلنديها يا دامنهء كوهها يا در بين رودخانهها باشد تا شما را پناهگاه بود و دشمن را مانع . و بايد كه جنگتان در يك سو باشد يا دو سو . و ديده بانها بر سر كوهها و تپهها بگماريد تا مباد ، كه دشمن از جايى كه مىترسيد يا خود را در امان مىدانيد ، بناگاه ، بر شما تاخت آورد . بدانيد كه مقدمهء لشكر ، همان چشمان لشكر است ، و چشمان مقدمه ، طلايه داران هستند . از پراكندگى بپرهيزيد . چون فرود مىآييد همه فرود آييد ، و چون كوچ مىكنيد همه كوچ كنيد . هنگامى كه شب در رسيد ، نيزهها را گرداگرد خود قرار دهيد . به خواب مرويد يا اندك اندك بخوابيد . 12 سفارشى از آن حضرت ( ع ) به معقل بن قيس الرياحى فرمود ، آن گاه كه او را به سه هزار سپاهى بر مقدمه به شام مىفرستاد . از خدايى كه بناچار ، روزى با او ديدار خواهى كرد و جز درگاه او پايانى ندارى ، بترس . جنگ مكن مگر با آنكه با تو بجنگد . و لشكرت را در ابتدا يا انتهاى روز به حركت در آور و به هنگام گرماى نيمروز فرود آر . و مركبها را خسته مدار ، و در آغاز شب ، لشكر را به حركت در مياور كه خداوند شب را براى آسودن قرار داده . و آن را براى درنگ كردن مقرر كرده نه سير و سفر . به هنگام شب خود و مركبت را از خستگى برآور . و چون برآسودى ، يا هنگام سحر و يا زمان دميدن سپيده - به بركت خداوندى - حركت كن هرگاه با دشمن