خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : آيتي )

57

نهج البلاغة ( فارسي )

10 خطبه اى از آن حضرت ( ع ) آگاه باشيد كه شيطان حزب خود را گرد آورده و سواران و پيادگانش را بسيج كرده است . همان بصيرت ديرين هنوز هم با من است . چنان نيستم كه چهرهء حقيقت را نبينم و حقيقت نيز بر من پوشيده نبوده است . به خدا سوگند ، بر ايشان گودالى پر آب كنم ، كه چون در آن افتند بيرونشدن نتوانند و چون بيرون آيند ، هرگز ، هوس نكنند كه بار ديگر در آن افتند . 11 سخنى از آن حضرت ( ع ) به پسرش ، محمد بن حنفيّه ، هنگامى كه در جنگ جمل رايت را به دست او داد . اگر كوهها متزلزل شوند ، تو پايدار بمان . دندانها را به هم بفشر و سرت را به عاريت به خداوند بسپار و پايها ، چونان ميخ در زمين استوار كن و تا دورترين كرانه‌هاى ميدان نبرد را زير نظر گير و صحنه‌هاى وحشت خيز را ناديده بگير و بدان كه پيروزى وعدهء خداوند سبحان است . 12 سخنى از آن حضرت ( ع ) چون خداوند در جنگ جمل پيروزش گردانيد ، يكى از ياران گفتش : اى كاش برادرم ، فلان ، مىبود و مىديد كه چسان خداوند تو را بر دشمنانت پيروز ساخته است . على ( ع ) از او پرسيد : آيا برادرت هوادار ما بود گفت : آرى . على ( ع ) گفت : پس همراه ما بوده است . ما در اين سپاه خود مردمى را ديديم كه هنوز در صلب مردان و زهدان زنان هستند . روزگار آنها را چون خونى كه بناگاه از بينى گشاده گردد ، بيرون آورد و دين به آنها نيرو گيرد .