8 نامه اى از آن حضرت ( ع ) به جرير بن عبد الله البجلى هنگامى كه او را نزد معاويه فرستاده بود ( 1 ) . اما بعد . چون نامهء من به تو رسد ، معاويه را وادار كه كارش را با ما يكسره كند و بخواه كه به طور جزم تصميم بگيرد . آن گاه مخيّرش كن ميان جنگى كه مردم را از خانه هايشان براند يا صلحى كه به خوارى بپذيرد . اگر جنگ را اختيار كرد ، همانند خودش عمل كن و اعلان جنگ نماى و اگر صلح را اختيار كرد ، از او بيعت بستان . والسلام . 9 از نامهء آن حضرت ( ع ) به معاويه قوم ما [ قريش ] آهنگ كشتن پيامبر ما كردند و خواستند كه ريشهء ما بركنند . پس در بارهء ما بارها نشستند و رأى زدند و بسا كارها كردند . از زندگى شيرين منعمان نمودند و با وحشت دست به گريبانمان ساختند . ما را وادار كردند كه بر كوهى صعب ( 2 ) زيستن گيريم ، سپس ، براى ما آتش جنگ افروختند . ولى خداوند خواسته بود كه ما از آيين بر حق او نگهدارى كنيم و نگذاريم كه كس به حريم حرمتش دست يازد . در ميان ما ، آنان كه ايمان آورده بودند ، خواستاران پاداش آن جهانى بودند و آنان كه ايمان نياورده بودند از خاندان و تبار خود حمايت مىكردند . از قريشيان هر كه ايمان مىآورد از آن آزار كه ما گرفتارش بوديم در امان بود . زيرا يا هم سوگندى بود كه از او دفاع مىكرد و يا عشيره اش به ياريش برمىخاست . به هر حال ، از كشته شدن در امان بود . چون كارزار سخت مىشد و مردم پاى واپس مىنهادند ، رسول الله ( صلى الله

--> ( 1 ) . امير المؤمنين ( ع ) جرير را نزد معاويه فرستاده بود تا از معاويه بيعت بگيرد ، ولى معاويه شش ماه او را در شام نگه داشت و بيعت نكرد ولى خود را براى جنگ آماده ساخت . ( 2 ) . مراد ، شعب ( درهء ) ابو طالب است كه قريش ، بنى هاشم را در آن محاصره كردند .