تو فرمان مىبرند ، به خلاف آنكه فرمانت نمىبرند ، برخيزى . و به پايمردى آنكه مطيع توست از آنكه به ياريت برنمىخيزد ، بىنياز باشى . زيرا ، آنكه به اكراه همراه تو به نبرد مىآيد ، غيبت او بهتر از حضور اوست و در خانه نشستنش ، بهتر است از به يارى برخاستنش . 5 نامه اى از آن حضرت ( ع ) به اشعث بن قيس ، عامل خود در آذربايجان نوشته است . حوزهء فرمانرواييت طعمهء تو نيست ، بلكه امانتى است بر گردن تو ، و از تو خواسته‌اند كه فرمانبردار كسى باشى كه فراتر از توست . تو را نرسد كه خود هر چه خواهى رعيت را فرمان دهى . يا خود را درگير كارى بزرگ كنى ، مگر آنكه ، دستورى به تو رسيده باشد . در دستان تو مالى است از اموال خداوند ، عزّ و جلّ ، و تو خزانه دار هستى تا آن را به من تسليم كنى . اميد است كه من براى تو بدترين واليان نباشم . و السلام . 6 نامه اى از آن حضرت ( ع ) به معاويه اين مردمى كه با ابو بكر و عمر و عثمان بيعت كرده بودند ، به همان شيوه با من بيعت كردند . پس آن را كه حاضر است ، نرسد كه ديگرى را اختيار كند و آن را كه غايب بوده است نرسد كه آنچه حاضران پذيرفته‌اند نپذيرد . شورا از آن مهاجران و انصار است . اگر آنان بر مردى همرأى شدند و او را امام خواندند ، كارشان براى