دلها چنگ مىافكند ، آنسان ، كه زهر كشنده . او در كار خود ناتوان نگردد و در كشتن ، شمشيرش خطا نكند و كس را از فريب خود مجال رهايى ندهد ، خواه عالمى باشد ، به سبب علمش يا بينوايى باشد ، در جامهء كهنه اش . خداوند بندگان مؤمن خود را از دامهاى شيطان نگه مىدارد ، به نمازها و زكاتها و مجاهدتها در گرفتن روزه در روزهايى كه واجب است . تا جسمشان آرامش يابد و در ديدگانشان خشوع آشكار شود و در نفسهاشان فروتنى پديد آيد . و آتش شهوت در دلهاشان فروكش كند و كبر و نخوت از آنان دور شود . زيرا در نماز است كه به تواضع چهره‌هاى نيكو به خاك مىآلايند و براى اظهار خردى ، اعضا و جوارح بر زمين مىسايند و شكمها در روزه دارى ، از روى خضوع ، به پشت مىچسبند . و در زكات است كه ثمرات زمين و غير آن به مستمندان و مسكينان داده مىشود . بنگريد ، كه در اين كارها چه فوايدى نهفته است ، از سركوبى كبر و غرور ، آن گاه كه تازه سر بر مىدارد و دفع خودپسندى آن گاه كه تازه مجال ظهور مىيابد . نگريستم و هيچيك از مردم جهان را نديدم كه در چيزى تعصب ورزد ، مگر آنكه تعصبش را علت و سببى بود ، كه يا فريب و اشتباه نادانان را در برداشت يا تراوشهاى ذهن مشتى مردم بيخرد را . و اينها شما نيستيد ، زيرا شما به چيزى تعصب مىورزيد كه سبب و علتش ناشناخته است . شيطان به سبب اصل و نژاد خود بر آدم تعصب ورزيد و گردنكشى كرد . بر آفرينش او طعن زد و گفت كه من از آتش آفريده شده‌ام و تو از گل . و توانگران و صاحب نعمتان ، تعصبشان به مال و ثروت خود بود . چون خود را در آن همه نعمت و آسايش ديدند گفتند : « ما را مال و فرزند بيش است و ما عذاب نمىشويم » ( 1 ) پس اگر بناگزير تعصبى بايد ، تعصبتان به خصال و الا و كارهاى پسنديده باشد ، كه بزرگواران و دلير مردان از خاندانهاى عرب و سروران و مهتران قبايل به آن خصال

--> ( 1 ) . سورهء 34 ، آيهء 35 .