232 خطبه اى از آن حضرت ( ع ) ستايش مىكنم او را به شكرانهء نعمتش و از او يارى مىخواهم بر اداى حقوقش . پيروزمند است لشكرش ، بلند مرتبه است و بزرگ . و شهادت مىدهم كه محمد ( صلى الله عليه و آله ) بنده و پيامبر اوست . مردم را به فرمانبردارى او فراخواند و در جهاد براى پيروزى دينش ، دشمنانش را مقهور ساخت . همدست شدن كافران بر تكذيب رسالت او و سعيشان در خاموش كردن نور او از انجام دادن رسالتش باز نداشت . پس به ريسمان تقوا چنگ در زنيد ، كه پرهيزگارى را ريسمانى است با دستگيره‌هاى محكم و پناهگاهى است با بلندايى استوار و نفوذناپذير . به پيشباز مرگ و سختيهاى آن رويد و پيش از آنكه بر شما فرود آيد ، پذيراى آن گرديد و پيش از آنكه ، در رسد خود را مهياى آن سازيد . كه قيامت پايان كار است و آن را كه از خرد برخوردار است ، مرگ اندرزدهنده است و براى آنكه از خرد بهره اى ندارد مايه عبرت است . پيش از رسيدن به قيامت - خود مىدانيد كه تنگى گور است و شدت اندوه نوميدى و بلا و وحشت از منظرهء آن جهان ديگر و پى در پى رسيدن صحنه‌هاى هول انگيز و در هم شدن استخوانها به سبب شدت فشار - و كر شدن گوشها و تاريكى قبر و ترس از وعده عذاب و انباشته شدن گور و سنگ نهادن بر آن . الله ، الله ، اى بندگان خدا . دنيا شما را بر يك راه [ راه قيامت ] مىگذراند و شما و قيامت به يك ريسمان بسته شده‌ايد . گويى كه قيامت نشانه‌هاى خود را آشكار ساخته و طلايه هايش نزديك شده و شما را بر راه خود نگه داشته . گويى هم اكنون زلزله هايش در رسيده و چون اشترى سينه بر زمين هشته . دنيا از اهل خود بريده است و آنان را از آغوش پرستارى خويش دور ساخته . و گويى سراسر آن روزى بود و گذشت يا ماهى بود و به پايان رسيد . تازه اش كهنه شد و فربه آن لاغر گرديد . در جايهايى تنگ و كارهايى درهم و بزرگ . آتشى كه سخت است عذابش و فروزان است ، شعله اش و بلند است ، لهيبش و خشمناك است ، خروشش و درخشان است ،