خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : آيتي )
551
نهج البلاغة ( فارسي )
229 خطبه اى از آن حضرت ( ع ) در آن اشارت است به پيشامدهاى ناگوار آينده بدانيد . پدر و مادرم فداى كسانى باد كه در آسمان مشهورند و در زمين مجهول . چشم به راه حوادث آينده باشيد . حوادثى ، چون پشت كردن كارهايتان و گسستن پيوندهايتان و روى كار آوردن خردسالان و كهترانتان . در آن هنگام ، زخم شمشير آسانتر است از به دست آوردن يك درهم از راه حلال . در آن هنگام آنكه چيزى مىستاند ، پاداشش از آنكه چيزى عطا مىكند ، بيشتر است . در آن هنگام ، مستيتان از شراب نيست كه از نعمت است و لذت جويى است . سوگند مىخوريد نه از روى ناچارى و ضرورت ، دروغ مىگوييد ، بىآنكه به تنگنا افتاده باشيد . در آن هنگام بلا شما را مىآزارد ، آنسان ، كه پالان كوهان شتر را مىآزارد . چه دراز است رنج و محنت شما و چه دور است آستان اميد شما . اى مردم ، زمام اين اشتران را ، كه بار گناهانتان را بر پشت دارند ، از دست رها كنيد و از گرد سلطان خود پراكنده مشويد تا چون كارى كنيد خود را نكوهش كنيد . خويشتن را در لهيب فتنه اى كه به شما روى آورده ميفكنيد و از راههاى فتنه باز گرديد و جاده را براى آن خالى گذاريد . به جان خودم سوگند ، كه در شعلهء آن مؤمن بسوزد و آنكه مسلمان نيست ، در امان ماند . [ مثل من در ميان شما چون چراغى است در تاريكى كه هر كه پاى به درون تاريكى نهد از آن نور گيرد . اى مردم ، بشنويد و به خاطر بسپاريد و گوش دل حاضر آريد تا نيك دريابيد . ]