كسى را كه راه هدايتش نموده ، شعار خود ساخته و پيش از آنكه درهاى هدايت بسته گردد و وسيله هايش منقطع شود ، به سوى آن شتابد . در توبه ، به روى خود گشاده خواهد تا گناهانش را بزدايد . چنين كسى بر سر راه است و راه روشن هدايت پيش پاى اوست . 206 خطبه اى از آن حضرت ( ع ) از دعاهاى آن حضرت كه فراوان مىخواند ستايش باد خداوندى را كه شبم را به روز آورد و من نه مرده‌ام و نه بيمارم و نه رگهايم دچار اضطراب و آفتى است و نه به بدى كردارم مورد مؤاخذتم . نه بىفرزندم نه از دين برگشته‌ام و نه منكر پروردگارم هستم و نه از ايمانم نگرانم و نه عقلم آشفته است و نه به عذاب امتهاى پيشين معذّبم . شب را به روز مىآورم ، در حالى كه ، بنده اى بىاختيارم و بر خود ستم كرده‌ام . تو توانى بر من حجت آورى و من نتوانم در برابر تو عذرى آورم . نتوانم گرفت جز آنكه تو مرا عطا كنى و نتوانم خويش را از بد نگه دارم مگر آنكه ، تو مرا نگه دارى . بار خدايا ، پناه مىبرم به تو ، از اين كه در عين بىنيازيت نيازمند و تهى دست مانم يا در عين راهنماييت گمراه گردم يا در عين توانمنديت بر من ستمى رود . يا در عين آنكه همه كارها به دست توست ، خوار و بىارج گردم . بار خدايا ، جان مرا نخستين نعمت گرانبهايى قرار ده كه از نعمتهاى گرانبهاى من مىستانى و نخستين وديعه اى از ودايع خود كه از من بازپس مىگيرى . بار خدايا ، به تو پناه مىبريم از اين كه بخواهيم از سخن تو سر بر تابيم ، يا كيش تو را وانهيم و به كيش ديگر گراييم ، يا خواهشهاى نفسانى پيش از فرا رسيدن هدايتى كه از سوى تو آمده بر ما چيره گردد .