190 سخنى از آن حضرت ( ع ) به ياران خود سفارش مىكند . امر نماز را مراعات كنيد و به حفظ آن بكوشيد و بسيار به جاى آوريد و بدان به خداى تقرب جوييد كه نماز فريضه اى است بر مؤمنان كه حتما بايد در وقت خود آن را به جاى آرند . آيا به پاسخ دوزخيان گوش فرا نمىدهيد ، در آن هنگام ، كه از ايشان مىپرسند : « چه چيز شما را به جهنم كشاند گويند ما از نمازگزاران نبوديم . » ( 1 ) نماز گناهان را مىريزد ، آنسان كه برگ درختان مىريزد . و بند گناهان از گناهكاران مىگشايد آنسان ، كه بند از كسى بگشايند . رسول الله ( صلى الله عليه و آله ) نماز را به چشمهء آب گرم تشبيه كرده كه بر در سراى كسى باشد و او هر روز و هر شب پنج بار خود را در آن بشويد . پس ديگر چركى بر تن او باقى نمىماند . حق نماز را مردان مؤمنى شناخته‌اند كه آنان را زيور متاعهاى اين جهانى ، از نماز ، به كار ديگر مشغول نمىدارد و نه فرزندانشان و اموالشان كه نور ديدگان ايشاناند . خداى سبحان مىفرمايد : « مردانى كه هيچ تجارت و خريد و فروختى از ياد خدا و نمازگزاردن و دادن زكات بازشان ندارد . » ( 2 ) پيامبر ( صلى الله عليه و آله ) با آنكه مژدهء بهشتش داده بودند ، خود را براى نماز به رنج مىافكند . زيرا ، خداى سبحان گفته بود ، كه « كسان خود را به نماز فرمان ده و خود در آن كار پاى بيفشر . » ( 3 ) پيامبر كسان خود را به نماز فرمان مىداد و خود در آن تحمل رنج مىفرمود . همچنين ، زكات را با نماز سبب تقرب مسلمانان به خدا قرار داده است . هر كس زكات را به طيب خاطر و از روى خشنودى بدهد ، كفارهء گناهان او خواهد بود و نيز او را از آتش جهنم باز مىدارد و حفظ مىكند . پس كسى كه زكات مىدهد نبايد همواره خاطر بدان گمارد و بر اداى آن افسوس خورد . زيرا هر كس زكات بدهد ولى نه به طيب خاطر و خشنودى دل ، و از خدا اميد داشته باشد كه چيزى برتر از آنچه داده

--> ( 1 ) . سورهء 74 آيهء 42 و 43 . ( 2 ) . سورهء نور ، آيهء 37 . ( 3 ) . سورهء 20 ، آيهء 132 .