خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : آيتي )
451
نهج البلاغة ( فارسي )
آرى ، اندرزهاى رسا به هر كه اهلش باشد چنين كند . يكى گفت : يا امير المؤمنين تو خود چگونه اى گفت : واى بر تو ، مرگ هر كس را زمانى است كه از او در نگذرد و سببى است كه از آن بيرون نرود از اين گونه سخنان بازايست كه شيطان بر زبان تو دميده است . 185 خطبه اى از آن حضرت ( ع ) در وصف منافقان مىستاييمش كه توفيق طاعت داده و از معصيت دور داشته . از او خواهيم تمام كردن احسانش را بر ما و چنگ زدن در ريسمان او را . و شهادت مىدهيم كه محمد ( صلى الله عليه و آله ) بنده و پيامبر اوست . براى خشنودى او در هر ورطه اى فرو شد و هر شرنگ گلوگير را سركشيد ، تا آنجا كه ، نزديكان او رنگ دگرگون كردند و دوران بر ضد او گرد آمدند . عربها تا بر او تازند مهارها از سرها برگرفتند و براى تاختن بر او بر شكم مركبها تازيانه زدند تا از دورترين اقامتگاههاى خود كينه توزى خود را در محل و مأواى او فرود آوردند . اى بندگان خدا ، شما را به ترس از خدا سفارش مىكنم و از منافقان بر حذر مىدارم . منافقان ، گمراهان و گمراه كنندگاناند . خود خطا كارند و ديگران را هم به خطا اندازند . هر بار رنگى به خود گيرند و هر روز سخنى ديگر گويند و شيوه اى ديگر انگيزند و تا شما را گمراه كنند به هر وسيله چنگ مىزنند و در هر جا به كمين مىنشينند . دلهايشان بيمار است ، بيماريى درمانناپذير ، ولى ظاهرشان آراسته و پاكيزه است . در خفا اين سو و آن سو روند و چون خزندگان درون جنگلها ، نرم و پوشيده راه مىسپرند . سخن گفتنشان به دارو ماند و به زبان ، شفاى ديگران خواهند ، ولى به عمل دردى درمان ناپذيرند . اگر ديگران در راحت باشند ، رشك برند كه به جد خواستار بلايند و رشتهء اميدها را مىبرند . در هر راهى ، كسانى را فداى خود كرده ، به خاك هلاك افكندهاند و ايشان را نزد هر دلى شفاعتگرى است . بر هر غمى سرشكها