است . جان پيامبر خود ( صلى الله عليه و آله ) را زمانى بستد كه از رسانيدن احكام هدايت آميزش فراغت يافته بود . پس خداى سبحان را چنان بزرگ داريد كه او خود خويشتن را بزرگ داشته است . زيرا كه چيزى را از دين خويش بر شما پوشيده نداشته است . هيچ چيز نيست كه او را خشنود سازد يا سبب كراهت او گردد ، مگر براى آن نشانى روشن و آيينى محكم آورد كه يا منعش كرده يا به سوى آن فراخوانده است . و سبب خشنودى و خشم او در آينده و گذشته يكى است . بدانيد كه او هر چيزى را كه بر پيشينيان ناپسند مىداشته از شما پسنديده ندارد و چيزى را كه از پيشينيان شما پسنديده مىداشته از شما ناپسند نداند . شما به راه روشن حق گام مىنهيد و همان سخنان كه مردان پيش از شما مىگفته‌اند بر زبان مىرانيد . خداوند هزينهء دنياى شما را بر عهده گرفته است و به سپاسگزارى واداشته و ذكر خود را فريضه زبانها كرده است . شما را به پرهيزگارى سفارش كرده و آن را منتهاى خشنودى خود قرار داده و همين است آنچه از بندگان خود خواسته . پس ، از خداوندى كه همواره در نظر او هستيد و زمام اختيارتان به دست اوست و در قبضهء قدرت اوست ، بترسيد . اگر در نهان كارى كنيد ، مىداندش و اگر به آشكارا كارى كنيد ، مىنويسدش و بر اين كار فرشتگانى گمارده است . نگهبانان و ارجمندان ، كه حقى را نانوشته نگذارند و چيزى را بى جا ثبت نكنند . بدانيد كه هر كه از خدا بترسد براى او راه بيرون شدنى از فتنه‌ها قرار مىدهد و چراغى در تاريكيها و او را در آنچه ميل و خواست اوست جاويدان دارد و در نزد خود در منزل كرامت فرود آورد ، در سرايى كه خاص خود ساخته ، سايه اش عرش است و روشناييش اشراق نور خشنودى اوست و زايران آن فرشتگان او و دوستانش پيامبرانش هستند . به سوى معاد بشتابيد ، بر مرگها پيشى گيريد ، زيرا ، بسا مردم كه رشتهء آرزوهايشان گسسته گردد و اجل دريابدشان و در توبه به رويشان بسته ماند . شما همانند كسانى هستيد كه پيش از شما از اين جهان رفته‌اند و از خدا مىخواهند كه آنان را به دنيا بازگرداند . شما مسافرانى هستيد در سفر ، از خانه اى كه خانهء شما نبوده است و اكنون بانگ رحيل سرداده‌اند كه گاه رفتن است .