نوف گويد : براى حسين ( ع ) ده هزار سپاهى معين كرد و براى قيس بن سعد ، ده هزار و براى ابو ايوب انصارى ده هزار و ديگران را هم شمارى ديگر . مىخواست به صفين بازگردد . هنوز روز جمعه نيامده بود كه آن ملعون ، ابن ملجم لعنه الله او را ضربت زد . لشكرها بازگشتند و ما چون گوسفندانى بوديم بىچوپان كه گرگها از هر سو آنها را بربايند . 182 از خطبه اى از آن حضرت ( ع ) ستايش خداوندى را كه شناخته است بىآنكه ديده شود . آفريدگار است بىآنكه او را رنجى رسد . موجودات را به قدرت خود بيافريد و به عزت و چيرگى خود هر مهتر گردنكش را بنده ساخت و بر همهء بزرگان به جود و بخشش خود سرورى يافت . اوست كه آفريدگان خود را در اين جهان جاى داد و پيامبران را بر جن و انس مبعوث فرمود ، تا پرده از چهرهء دنيا برگيرند و مردم را از بديها و سختيهايش بر حذر دارند ، و برايشان از دنيا مثلها آورند و ديدگانشان را به معايب آن بگشايند و بناگهان برايشان در آيند و سخنى عبرتآميز گويند ، از دگرگونيهاى آن چون تندرستيهاى آن و بيماريهاى آن و حلال آن و حرام آن و آنچه خدا براى فرمانبرداران مهيا كرده و آنچه براى بزهكاران از بهشت و دوزخ و بزرگوارى و خوارى . ستايش مىكنيم او را ستايشى كه به ساحت قدس او منتهى گردد آنسان كه از بندگانش خواسته كه ستايشش كنند . براى هر چيز اندازه اى نهاد و هر اندازه را زمانى مقرر داشت و هر زمان را در كتابى نوشت . از اين خطبه قرآن فرمان دهنده است و بازدارنده . خاموش است و گويا . حجت خداست بر آفريدگانش كه براى آن از ايشان پيمان گرفته است و همه را در گرو آن قرار داده . خداى تعالى نور هدايت خود را به قرآن تمام كرده و دين خود را به قرآن كامل نموده