خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : آيتي )

425

نهج البلاغة ( فارسي )

چشمها او را به عيان نتوانند ديد ، ولى ، دلها به ايمان حقيقى دركش كنند . به هر چيز نزديك است نه آنسان ، كه به آن چسبيده باشد . از هر چيز دور است ، نه آنسان ، كه از آن جدا باشد . گوياست نه به نيروى تفكر و انديشه . اراده كننده است ، بدون قصد و عزيمت . آفريننده است نه به وسيلهء اعضا . لطيف است و ناپيدا نيست ، بزرگ است و ستمكار نيست . بيناست ، نه به حواس . مهربان است ولى نتوان گفت نازك دل است . در برابر عظمتش چهره‌ها خوار و فروتناند و از مهابتش دلها مضطرب و نگران . 179 خطبه اى از آن حضرت ( ع ) در نكوهش يارانش ستايش مىكنم خداى را ، بر هر امرى كه مقرر ساخته و بر هر كارى كه مقدّر فرموده . و بر اين كه مرا مبتلاى شما نموده است . اى گروهى كه اگر فرمانتان دهم ، اطاعت نمىكنيد و اگر بخوانمتان پاسخ نمىدهيد و اگر مهلت يابيد سرگرم سخنان بيهوده مىشويد ، اگر به جنگتان كشند ، سستى مىكنيد و اگر مردم بر پيشواى خود گرد آيند ، آنان را سرزنش مىكنيد و طعنه مىزنيد و اگر در كشاكش دشوارى افتيد ، بازپس مىنشينيد . نه شما بىپدر از چيست كه در يارى كردن من درنگ مىكنيد و انتظار مىبريد و براى گرفتن حقتان جهاد نمىكنيد . مرگ و خوارى بر شما خواهد بود . به خدا سوگند ، اگر مرگ من فرا رسد - و فرا خواهد رسيد - ميان من و شما جدايى افكند . در حالى كه ، من از مصاحبت با شما بيزارم و با شما چنانم كه گويى ياورى ندارم . خدا را ، شما چگونه مردمى هستيد نه دين ، شما را گرد مىآورد و نه