و در دين بدعت مگذاريد و با دين مخالفت منماييد . زيرا آنان كه از آن راه پاى بيرون نهند ، روز قيامت از آوردن حجت در نزد خدا مانده شوند . نيز شما را برحذر مىدارم از دگرگونى در خلق و خوى و از نفاق . همواره زبان را يكى كنيد . هركس بايد كه زبان خود نگه دارد . بسا شود كه زبان سركشى كند . به خدا سوگند ، نديده‌ام بنده اى را كه پرهيزگارى كند و پرهيزگاريش او را سودمند افتد ، مگر آنكه زبان خود نگه دارد . هر آينه زبان مؤمن در پس قلب اوست و قلب منافق در پس زبان او . زيرا ، مؤمن هنگامى كه آهنگ گفتن كند ، نخست در درون خود در آن بينديشد ، اگر نيك بود بر زبان آرد و اگر بد بود پنهانش دارد . منافق هر سخن كه بر زبانش آيد بگويد و نداند چه به سود اوست و چه بر زيان او . رسول الله ( صلى الله عليه و آله ) فرمود : « ايمان هيچ بنده اى استقامت نپذيرد مگر آن گاه كه دلش استقامت پذيرد و دلش استقامت نپذيرد ، مگر آن گاه كه زبانش استقامت پذيرد . » هر يك شما بتواند خداى تعالى را ديدار كند ، در حالى كه ، دستش از خون و مال مسلمانان پاك باشد و زبانش به عرض و آبروى كسى زيان نرسانيده باشد ، بايد چنان كند . بدانيد ، اى بندگان خدا ، كه مؤمن حلال مىشمارد ، در اين سال ، چيزى را كه در نخستين سال حلال مىشمرد و حرام مىداند ، در اين سال ، چيزى را كه در نخستين سال حرام مىدانست . بدعتهايى كه مردم در دين نهاده‌اند ، حرامى را بر شما حلال نمىكند ، بلكه ، حلال همان است كه خدا حلال كرده و حرام همان است كه خدا حرام كرده است . شما كارها را آزموده‌ايد و تدبير آنها كرده‌ايد ، از پيشينيان خود پند گرفته‌ايد ، براى شما مثلها زده شده و شما را به حقيقتى ، كه روشن و آشكار بود ، فرا خواندند . پس ، كراناند كه آن را نمىشنوند و كوراناند كه آن را نمىبينند . هر كس را كه خداوند از تجربه‌ها و آزمايشها سود نرساند از هيچ اندرزى سود نخواهد برد و هر روز بر ضلالت او بيفزايد ، تا آنجا كه ، معروف را منكر شناسد و منكر را معروف انگارد . مردم دو دسته‌اند : يكى آنكه از شريعت پيروى كند ، ديگر آنكه در دين بدعت