اى بندگان خدا ، آنچه خداوند ، از پاداشهاى نيكو ، وعده داده ، شايان ترك كردن و واگذاشتن نيست و آنچه از آن نهى كرده ، از بديها ، شايستهء رغبت نباشد . اى بندگان خدا ، بترسيد از روزى كه از اعمالتان بازجست كنند . در آن روز ، چنان لرزش و تشويشى بر شما چيره گردد كه كودكان از وحشت آن پير شوند . بدانيد ، اى بندگان خدا ، شما را از خود نگهبانانى و از اعضايتان جاسوسانى و حافظانى راستين است ، كه اعمالتان را مىنويسند و حتى شمارهء نفسهايتان را ضبط مىكنند . تاريكى شبهاى ظلمانى شما را از آنان فرو نپوشد ، يا اگر در پشت درهاى بسته پنهان گرديد از ديدهء آنها نهان نخواهيد ماند . فردا به امروز نزديك است و امروز هر چه با خود دارد مىبرد و فردا از پى آن مىآيد و به آن مىرسد . گويى هر يك از شما را مىبينم كه به سراى تنهايى و گورگاه خود رسيده‌ايد . و اى ، كه چه خانه اى تنها و چه منزلى وحشتزا و چه غربتى و چه جدايى از همگنان . گويى صيحهء قيامت به گوش مىرسد و ساعت رستاخيز فراز آمده است و شما از گورها بيرون آمده‌ايد تا به محكمهء عدل الهى حاضر آييد . ديگر آن گفتارهاى باطل به كارتان نيايد و ، بهانه‌ها زايل شده و حقايق آشكار گرديده و اعمالتان شما را به آنجا كه بايد ، برده است . پس ، از آنچه مايهء عبرت است ، موعظت پذيريد و از اين همه ، دگرگونى عبرت گيريد و از هشدارها سود ببريد . 157 خطبه اى از آن حضرت ( ع ) محمد ( صلى اللَّه عليه و آله ) را هنگامى به رسالت فرستاد ، كه پيامبرى نبود و مردم سالها مىگذشت كه به خواب غفلت بودند و ستون ايمان شكسته شده بود . او به رسالت مبعوث شد و آنچه را كه در نزد آنان بود - يعنى كتابهاى آسمانى پيشين را - تصديق كرد و خود نورى آورد كه مقتداى همگان شد . و آن نور قرآن بود . از قرآن