خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : آيتي )
347
نهج البلاغة ( فارسي )
جز اين نيست ، كه امامان از سوى خدا ، كار آفريدگان او را به سامان آورند و از جانب او بر مردم سرورى يافتهاند . به بهشت نرود مگر كسى كه آنها را شناخته باشد ، و آنها او را شناخته باشند . به دوزخ نرود مگر كسى كه آنها را انكار كرده باشد و آنان نيز او را انكار كرده باشند . خداى تعالى شما را به اسلام اختصاص داد و براى اسلام برگزيد . زيرا اسلام نشانى از سلامت است و مجموعهء كرامتها . خداوند تعالى راه و روش اسلام را برگزيد و حجتهاى آن را روشن گردانيد ، از علمى آشكار و حكمتى كه پنهان است . شگفتيهايش پايان نپذيرد و عجايبش از ميان نرود . در اوست بارانهاى نعمتزاى بهارى و چراغهايى كه پرتو آنها تاريكيها را روشن سازد . در خزانهء خوبيها جز به كليدهاى آن گشوده نگردد و تاريكيها جز به پرتو چراغهايش روشنى نگيرد . قرقگاههايش را حمايت كرده و در رعايت خويش گرفته . هر كه را خواستار شفا باشد ، شفا دهد و هر كه خواهد ، كه نيازش برآورد ، نيازمندش نگذارد . و هم از اين خطبه خدايش مهلت داد تا با جماعت غفلت زدگان در پى هواى خويش باشد و با گناهكاران شب را به روز رساند ، بىآنكه به قصد هدفى در راهى گام زند يا امامى او را به مقصد و مقصودى كشاند . و هم از اين خطبه تا كيفر نافرمانيهايشان را برايشان آشكار كرد و از پردهء غفلتها بيرونشان آورد ، در اين هنگام ، روى به چيزى نهادند كه به آن پشت كرده بودند - يعنى آخرت - و به چيزى كه به آنان پشت كرده بود ، روى نمودند . پس ، از آنچه در طلبش بودند ، سودى نبردند و از آنچه نياز خود بدان برآورده بودند ، فايدتى حاصل نكردند . من شما و خود را از چنين حالتى بر حذر مىدارم . هر كس بايد از عمل خود سود برد . اهل بصيرت كسى است كه بشنود و بينديشد و بنگرد و ببيند و از حوادث عبرت گيرد ، سپس به راهى روشن قدم نهد . از فرو غلطيدن در پرتگاهها و گم شدن در كوره راهها دورى گزيند . و با اعمالى چون به بيراهه رفتن و در سخن حق تحريف نمودن و از گفتن حقيقت ترسيدن ، گمراهان را بر زيان خويش يارى نكند .