خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : آيتي )

333

نهج البلاغة ( فارسي )

نشناسند ، مگر ، خطش را و نوشته هايش را . پيش از آنكه چنين زمانى رسد ، صالحان را تا چه حد شكنجه كنند و سخن راستشان را دروغ بستن به خدا فرانمايند و نيكيهايشان را به بدى پاداش دهند . كسانى كه پيش از شما بودند به سبب آرزوهاى درازى كه در سر مىپروردند و باور نداشتن مرگى كه از آن گريزى نبود ، هلاك شدند تا آنكه وعدهء خداوند ، يعنى مرگ ، گريبانشان بگرفت . مرگى كه با آمدنش عذرها پذيرفته نيايد و توبه‌ها برداشته شود . و خشم خدا و عذاب سخت او همراه آن در رسد . اى مردم ، آنكه از خداوند خواستار نصيحت باشد ، توفيق يابد و هر كه سخن خدا را رهنماى خود قرار دهد ، به راستترين راهها راهنمايى شود . زيرا ، آنكه به خدا پناه گيرد ، ايمن است و آنكه با خدا دشمنى ورزد ، همواره ترسان . شايسته نيست ، كسى كه به عظمت خداوند آگاه است ، خود را بزرگ شمرد ، زيرا رفعت مقام كسانى كه به عظمت او آگاه‌اند در اين است كه در برابر او فروتنى كنند . و سلامت كسانى كه مىدانند كه قدرت او تا چه پايه است اين است كه تسليم او باشند . پس از حق مگريزيد آنسان كه تندرست از جرب گرفته مىگريزد و شفا يافته از بيمار . بدانيد ، كه شما رستگارى را نخواهيد شناخت ، مگر آن گاه كه بدانيد آنان كه طالب رستگارى نيستند ، چه كسانند و هرگز به پيمان قرآن وفا نمىكنيد ، مگر آن گاه كه بدانيد چه كسانى پيمان قرآن را مىشكنند . و به قرآن تمسك نخواهيد جست تا آن گاه كه واگذارندگان قرآن را بشناسيد . پس همهء اينها را از اهل آن بجوييد ، زيرا ايشان زنده كنندهء دانشاند و نابود كنندهء نادانى . آنان كه حكم كردنشان شما را از علمشان خبر مىدهد و خاموشيشان از سخن گفتنشان و ظاهرشان از باطنشان نه با دين مخالفت مىكنند و نه در آن اختلاف . دين در ميان ايشان شاهدى است صادق و خاموشى است گويا .