خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : آيتي )
323
نهج البلاغة ( فارسي )
ايزد تعالى بندگانش را كه مرتكب اعمال ناشايست شوند ، به كاسته شدن ميوه هاشان و نگه داشتن بركات از ايشان و فرو بستن خزاين خيرات به روى آنان مىآزمايد . تا توبه كنندگان توبه كنند و گناهكاران از گناه كردن باز ايستند و پندگيرندگان پند گيرند . و آن كه ارادهء گناه كرده و منزجر گردد . خداوند ، آمرزش خواستن را سبب فراوانى روزى و رحمت بر آفريدگان قرار داده ، كه فرمايد : « از پروردگارتان آمرزش بخواهيد كه او آمرزنده است . تا از آسمان برايتان پى در پى باران فرستد . و شما به اموال و فرزندان مدد كند . » ( 1 ) پس ، خداوند رحمت كند كسى را كه به توبه روى آورد و از خطاهاى خود بخشش طلبد و بر مرگ خود پيشى گيرد و تدارك امر آخرت كند . اى خداوند ، ما به سوى تو بيرون آمدهايم ، از درون خيمهها و خانه هايى كه ناله و فرياد ستوران و كودكانمان از آن بلند است . در حالى كه ، رحمت تو را مىطلبيم و اميد به فضل نعمت تو بستهايم و از عذاب و خشم تو بيمناكيم . بار خدايا ، ما را به باران خود سيراب نما و نوميدمان باز مگردان و به قحط هلاك منماى و به آنچه سفيهان كردهاند مؤاخذت مكن . اى بخشاينده ترين بخشايندگان . اى خداوند ، ما به سوى تو بيرون آمدهايم ، تا آنچه را كه بر تو پوشيده نيست به تو شكايت كنيم . زيرا تنگناهاى دشوارمان به بيچارگى كشانده ، خشكساليهاى مشقتبار ما را به درگاه تو رانده . و خواستههاى دست نايافتنى به رنجمان افكنده و فتنههاى ناهنجار ، گريبانگيرمان شده است . بار خدايا ، از تو مىخواهيم كه ما را ، از درگاه خود ، نوميد بازنگردانى و اندوهگين واپس نفرستى و ما را به گناهانمان مورد خطاب قرار ندهى و برابر اعمالمان كيفر ندهى . بار خدايا ، بر ما باران و بركت و روزى و رحمت خود بگستران . بر ما بارانى ببار سودمند ، سيراب كننده ، رويانندهء گياهان ، كه بروياند هر چه را كه نابود شده ، و زنده گرداند ، هر چه را كه مرده است . بارانى بر ما ببار ، كه تشنگى را بر طرف گرداند كه و ميوهها را افزون سازد و زمينهاى پست را سيراب كند و بر درهها سيلاب افكند و درختان را برگ روياند و نرخها را بشكند كه تو به هر كارى كه بخواهى توانايى .
--> ( 1 ) . سورهء 71 ، آيات 10 و 11 و 12 .