خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : آيتي )
315
نهج البلاغة ( فارسي )
138 سخنى از آن حضرت ( ع ) در آن به حوادث بزرگ اشارت دارد هواهاى نفسانى را به متابعت هدايت الهى بازمىگرداند ( 1 ) ، در روزگارى كه هدايت الهى را به متابعت هواهاى نفسانى در آورده باشند . آراء و انديشهها را تابع قرآن گرداند در روزگارى كه قرآن را تابع آراء و انديشههاى خود ساخته باشند . و از اين خطبه تا آن گاه كه جنگى سخت در ميان شما درگير شود ، جنگى كه چونان درنده اى دندان نمايد - همانند حيوانى شيرده كه پستانهايش پر شير باشد و شيرش به دهانها شيرين آيد ولى در پايان به شرنگ بدل شود - آگاه باشيد كه فردا - و فردا خواهد آمد و ندانيد با خود چه خواهد آورد - فرمانروايى كه نه از اين قوم است ، كارگزاران را به سبب اعمال ناپسندشان باز خواست خواهد كرد و زمين براى او گنجينه هايش را ، چون پارههاى جگرش ، بيرون افكند . و كليدهاى خود را تسليم او كند و او به شما نشان خواهد داد كه دادگرى در كشوردارى چگونه است . و كتاب خدا و سنت او را ، كه مرده است ، زنده كند . از اين خطبه چنان است كه مىبينم كه مرغى شوم در شام بانگ مىكند و پرچمهايش را در اطراف كوفه به چپ و راست به جنبش مىآورد . و چون اشترى مست و چموش به آن ديار روى آورد و زمين را از سرهاى بريده فرش مىكند . بلعيدن را دهان گشاده دارد . و زمين در زير گامهاى سنگينش مىلرزد . به هر سو و هر جا جولان كند و حمله اش سخت و جانشكار است . به خدا سوگند ، كه شما را در اطراف زمين پراكنده سازد تا از شما همان قدر باقى ماند كه سياهى سرمه بر چشم . و همواره بر اين حال خواهيد بود تا عرب عقل خويش بازيابد و آيينهاى پيامبر ، را به
--> ( 1 ) . يعنى حضرت امام زمان ( عج ) .